Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İmanı severiz,isyanı haşa
Sokmak istiyorlar,bizi savaşa
Artık sona ersin terör, kargaşa
Kavgayı bırakıp, kardeş olalım

Mu’minler kardeştir, ırk mühim değil

Hasret dolu gönlüm özler sılayı
Civanmert insanlar var bizim elde
Özlerim dostları ana babayı
Bütün sevdiklerim, yâr bizim elde

Yazıyorum işte temennim böyle

Bu devleti yönetenler bilesin
Seni benden alanları affetti
Vatan için bayrak için ölesin!
Çıyanları yılanları affetti

Ah şehidim şimdi anan ağlar da

Düştük kendi derdimize hal bozuk
Deva var da balla karan bulunmaz
Dünya girdi virdimize yol bozuk
Rehber var da kafa yoran bulunmaz

Yılan değil, insanlıktır sürünen

Eli kalem tutan yazarsa eğer
Sözlerin hakkını versin de yazsın
Özgürlüğe şayet verirse değer
Çevreyi etrafı görsün de yazsın

Saygıyı işleyip sevgi saçarak

Gurbette Anadan Babadan Irak

Seyredip balkondan ufuğa bakıp
Bir başka âleme daldım ağladım
O âlemde biraz seyrana çıkıp
Yalnız olduğumu bildim ağladım

O kadar ahlaksız o kadar haşin
Utanmak bilmezler yüzleri meşin
Her şeyi alenen her şeyi peşin,
Satıyorlar reklam reklam üstüne

dadandılar halkın edep yerine

Yaylanın yollarına
Kavuşsam sularına
Kaç senedir hasretim
Yayla uykularına

Yaylanın havaları

Bilmeyene Türk'ü nasıl anlatsak
Anlatsak ta kulağını cınlatsak
Cınlatsak ta duyguları canlatsak
Canlatsak Türkleri, Türk yaşayarak

Yaşayarak güzel örnek verilir

Üzerime yıkıldın sen
Yeter artık çok oldun sen
Evet,evet bıkıldın sen