Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gerçek zuhur eder lâl olur diller
Hayaller son bulur biter emeller
Hazan rüzgarı mı şu esen yeller
Dökülüyor bir bir, ölüyor insan
Bu dünya fanidir biliyor insane!

Kalbim temiz diyen, büyük yalancı
Böyle söyleyenler, dine yabancı
Eğer taşıyorsan, islam inancı

Son zamanlar bir hal oldu bizlere
Kendimizden başkasını görmeyiz
Fark etmeden uyduk yanlış izlere
Arzumuzdan başka bir iz sürmeyiz

Sen ararsan ben de seni ararım

Arzularım emellerim bitmez ki
Bir karara varamadım zordayım
Savurdukça bana vakit yetmez ki
Bir karara varamadım dardayım

Vakit azgın nehir gibi çağlıyor

Eşi emsali yoktur ilimdir diye demem
Trabzonu sorarsanız burasıdır arkadaş
Her yer Trabzondur ama ben yaylasız edemem
Rahat ettiğim tek yer orasıdır arkadaş...............Ozan Mikdatî

Gönül eğlendiririz hasret yakıyor bizi

Bu tabanlar nice çarık eskitti
Neler çektim bu kafanın yüzünden
Nereye tuttuysam işim ters gitti
Bezdim bıktım bu kafanın yüzünden

Çektiklerim yüreğimi dağlattı

Çaykara benim kazam
Ona sevgim muazzam
Affolur benim cezam
Hasretiyle ölende

Aklımdan hiç gitmiyor

Vaktiyle bir molla kayığa biner
Kalkar kayıkcının ilmini dener

-E söyle bakalım kayıkçı bana
Sen sarf okudun mu, 'Emsile, Bina'?

Sıcak olsun duygular
Gönüller üşümesin
Kucak kucak saygılar
Gönüller üşümesin

Ara sıra hatır sor

Gönlüm gözüm aydınlık, bu günüme ne mutlu
Kalmadı başka derdim, gerisi geçer artık
Allah nasip ederse, umutluyum umutlu
Bahara yaklaşırken, çiçekler açar artık
Cemre toprağa düştü, yolunu seçer artık