Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bilmediği halde burnunu nasıl,
Ustanın işine sokar bu cahil
Ne kafiye bilir ne tarz ne usul
Şiiri ters yönden bakar bu cahil

Düşünmeden atar konuşur ergen

En büyük nimet!

Sıhhat insan için en büyük nimet
Buna inanırsın hapı yutunca!
Her sıhhatli geçen zaman ganimet
Farkına varırsın hasta yatınca!

Dizilir,
Düzülür
Yazılr
Şiir

Bezelir,

Itimat yok halk korkuda
Sistem bozuk suçlu sensin!
Hem yöntemde hem yargıda
Sistem bozuk suçlu sensin!

Yangın gördün haber verdin

Söz gümüşse suküt altın denilir
Bu tabirle bir çok nane yenilir
Manasını anlamayan yanılır
Haksızlığa susan şeytandır şeytan...

Dilimizi dilim dilim eyleyip

Şunu bil ki bir insansın
Hem tarafsın, hem bir yan sın
Ya ondansın ya bundansın
Yoktur bunu orta yolu

Halk oldun bir gaye için

Çeken bilir,çekmeyenler ne anlar
Zehir olur gurbette geçmez anlar
Memleketi her lahzada ananlar
İşte bunlar bilir onlardan sorun

Bir boğaz uğruna terkettik köyü

Bir tanem kıymetlim birick yarim
Her zaman her yerde ararım seni
Sensin son hedefim sensin diyarim
Son nefesim olsan sorarım seni

Ne gönül kaldı ne hatır
Kimi eşek kimi katır
Baştan sona satır satır
Biri sendin biri bendim

Ne olur etmen eylemen

Gözümü açınca uyandım sandım
Meğer uyuyordum, haberim yoktu
Kalktım riyakarın sözüne kandım
Yalan duyuyordum, haberim yoktu

Sahte hisse satmış bana sahtekâr