Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İçinden ah çeke, çeke
Yalvar Allah’a, Allah’a
Gözyaşını döke, döke
Yalvar Allah diye, diye!

Benliğinden geçerekten

Kalbim temiz diyen, büyük yalancı
Böyle söyleyenler, dine yabancı
Eğer taşıyorsan, islam inancı

Son zamanlar bir hal oldu bizlere
Kendimizden başkasını görmeyiz
Fark etmeden uyduk yanlış izlere
Arzumuzdan başka bir iz sürmeyiz

Sen ararsan ben de seni ararım

Eşi emsali yoktur ilimdir diye demem
Trabzonu sorarsanız burasıdır arkadaş
Her yer Trabzondur ama ben yaylasız edemem
Rahat ettiğim tek yer orasıdır arkadaş...............Ozan Mikdatî

Gönül eğlendiririz hasret yakıyor bizi

Arzularım emellerim bitmez ki
Bir karara varamadım zordayım
Savurdukça bana vakit yetmez ki
Bir karara varamadım dardayım

Vakit azgın nehir gibi çağlıyor

Bilenler içinde aşkı sordular
Ateşten gömlektir yakar dediler
Ahbaplar yarenler kafa yordular

Ben ülkeme aşık oldum
Hasretine yanıyorum
Kendim yandım, ışık oldum
Yanıyorum yanıyorum
Gece gündüz anıyorum

Uyarsak ta şu millet bir uyansa
Eğitime, üretime dayansa
İlk etapta buna çare aransa
Beyler bu gidişin sonu hüsrandır!

Hiç düzelmez deyip öte geçmeyin

Bir güzele aşık edip
Beni derde saldın gönül
Kapısına eşik edip
Yerden yere çaldın gönül

Aşk nârında pişirerek

Karadeniz uşağı bakışları sert olur
Ama çok duyarlıdır, yüreğinde gul açar
Dostlarıına yumuşak düşmanına dert olur
Namusludur arlıdır, dostu kalır el kaçar

Lazoğlu derler ona, kanı asil Türk kanı