Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Diyeyim bir kaç tane gelmiş iken sırası
Düşmanların emeli, varsa da ihtirası
Öyle ucuz değildir ecdadımın mirası
Yakarız dağı taşı biz ne güne dururuz

Yeis yok sarılsa da düşmanla dört yanımız

Dellikanlım dinle, ben seni sende
Yirmi yıl sonrada beni görürüm
Gözüm arkamdadır elim ensende
Bulunduğum yerden seni görürüm

Diyeceklerim çok bittikten sonra

Dünya da en kıymetli, yok olandır, var değil
Yok olanın kıymeti, değersizdir, kâr değil
Nimetler var oldukça, kimse ona yâr değil
Kel insana saçı sor, saç nedir onlar bilir!

Güneşte kavrulanlar, arar durur gölgeyi

Zulum, zalim varsa karşı çıkmalı
Pirincin taşını ayıklamalı
Bir kötülük varsa onu yıkmalı
Medeniyet bunu gerektiriyor

Hak aramak demek, hakaret değil

Peygamberlik Ademden sonra Şit’e geçmişti
Hazreti Adem onu reis diye seçmişti

Şit’in diğer manası Hibbetüllah demektir
Hibbe bedel demektir, ya meccanen vermektir

Olmaz ki durup durup
Önce bir tuzak kurup
Bir şey ileri sürüp
Kim ne der, onu görüp
İcabına bakılır

Öyle bir insan var ki
Maymundan yoktur farkı
Kafası öyle dar ki
Ne akıl var ne mandık

Vardır böyle insanlar

İlhami Arslantaş dostluğu yaman
Dostllarına candır şair İlhami
Hele bana candost dediği zaman
Bambaşka insandır şair İlhami

Özü sözü bir olmaktır müteber
Şaşıyorsun, iki rol sana uymaz
İyi geçin insanlarla beraber
Taşıyorsun iki rol sana uymaz

Ne oyunlar oynanıyor yurdunda

Mutluluk iksiri, yok ki elimde
Hemen kullanırdım iyi ki yoktur
Çünkü her şey gerçek, hayat ölüm de
Hayalde yaşardım, iyi ki yoktur