Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaşar gibi oldum eski günleri
Heyecan aynı da, ne gereği var?
Deşmeyelim yine nefret, kinleri
Boşuna uğraştır, ne gereği var?

Sağda da solda da fuzuli çaba

Rüyadır hayatın, gördüklerin de
Ölmeden rüyanı hayıra yorma
Gerçek malın yiyip, verdiklerinde
Vermişsen ne mutlu, yüzüne vurma

İhsan zor gelirse kötülük yapma

....................................................................



Dokuzyüz elli dört şubat ayında
Trabzon Çaykara da dünyaya geldim

Ne bir halk ozanıyım ne gönüller piriyim
Elimde kalemim var sizin gibi biriyim
Dedem babam şairdi belki biraz seriyim
Mirâs kaldı babadan kendi hünerim değil

Küçük yaşımdan beri şiirle buluşmamdır

Hapislerde çürütseler
Köz üstünde yürütseler
Öldürseler diriltseler
Korkmam yine yazacağım

Son vermem bu savaşıma

Kuruldu bir düzensizlik
Gelen uymaz, giden uymaz
Ayyuka çıktı densizlik
Gelen saymaz, giden saymaz

Yok tutunacak dalımız

Zararına.............olsa bile.............her yerde...........doğru dersen
Olsa bile.............zaruretin...........sabredip.............şükredersen
Her yerde...........sadece..............böyle, düşünüp....helâl yersen
Doğru dersen,.....şükredersen.......helâl yersen........kurtuldun

Her hâline...........şükreyleyip........devleti...............çalmaz isen

Selamla söze girip ahvalini sorayım
Türkiyeden bir haber ekler misin arkadaş
Nasıl yaşanır yer mi yaşanırsa varayım
Beni de memlekete bekler misin arkadaş……..Ozan Mikdati

Selamın sertac oldu emrin başım üstüne

Can emanet dünya fani
Elbet bir gün giderim ben
Ölüm gelir çatar ani
Bir köşede biterim ben

Dünya için ağlayamam

Karadır kaşın tüyü
Tuzludur gözün suyu
Bir arkadaşın huyu
Zor günde belli olur

Dikkat eyle her gence