Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir delim var uzaklardan seslenir
Gel dedikçe “ah” söylerim susarım
Deli gönlüm sevdasından beslenir
Bil dedikçe “eh” söylerim susarım

Sorduğumda neden acı sözlerin

Yoruldum tutmuyor titrer dizlerim
Bir adım at oğlum gel bana doğru
Sana yol göstersin benim izlerim
Evladım yolunu bul bana doğru

Gençsin kuvvetlisin haline şükret

İsyana dalmışsın,nisyanın perde
Ömrün heder oldu günahta şerde
Herşeyin hesabı vardır mahşerde
Beklenen gün yarın,yakın değil mi?

Kendi kitabını oku denince

Elli yıldır beygir nallar dururum
Hala bir çapula giyemedim ben
Bu beygirin nalı çivi tutmuyor
Sebebini bilip diyemedim ben

Taşındım düşündüm kimde kumanda

Ne kürt,ne çerkez,ne lazım.
Bana Türk ünvanı lazım.
Beşbin yıldır çalar sazım.
Aynı telden, aynı dilden.

Unutmadık aslımızı,

Bir varmış bir yokmuş
İnsalık çokmuş
Saygı gövde idi
Sevgi de kök müş
O sevgi ağacı
Tavanı gökmüş

Üç arkadaş samimiydik üçümüz
Bir şehir bizlere, dardı dostlarım
Mahalleyi titretirdi gücümüz
Bizde birlik,vefa vardı dostlarım

Solcusu solcuydu, sağcısı sağcı

Bir Mahkumun ağlayışı!

Ne bayramı ne seyranı her şeyimden uzaktayım
Zehir zakkum yutmaktayım parmaklıklar arasında
Elim kolu bağlı artık kapandayım tuzaktayım
Cehennemi tatmaktayım parmaklıklar arasında

Bir olalım, deme nerde?
Başlamalıyız bir yerde!
Telafisi yok ilerde
Elden fırsat geçer dostum

Çok acele hem de seri!

Yoluma dikilip, eğletme beni
Yorgunum, hastayım, geldim memur bey
Bir de sen takılıp, söyletme beni
Beş gündür yoldayım, öldüm memur bey

Bu vatan aşkıyla yollara düştüm