Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Okuyan: Aslan Baykara

Kırk yamalı donla yırtık gömlekle
Gezdiğin günleri ne tez unuttun
Çorbanı içip de kırık çömlekle

Öfke her nerden çıkar
Önce orayı yıkar
Kalbi daraltıp sıkar
Öfke bir şaşkınlıktır

Akıl idrak kör olur

Dilin tatlı olsun

Dilin tatlı olsun, düşman dost olur
En katı yürekli bile, mest olur
İnsanın değeri, sözle test olur
Duyana hoş gelir, öze bakılmaz

Bir tanesin, birincisin
Bir annesin, bir incisin
Hepimizin sevincisin
Şükran = Teşekkürler sana
Hem ablasın, hem de ana

Her hayale daldıkça, kendimden geçiyorum
Memleket diye diye, göz yaşlarım sel olur
Mekan, zaman yok olur ülkeme uçuyorum
Dünyanın diğer ucu bana kısa yol olur

Gezerim dolaşırım, uzanırım dağlara

Saatimiz sendin horoz
Ne de çoktu fendin horoz
Bilir misin kendin horoz
Ne çöplükler eştiğini

Yanık yanık öter idin

Kapattın gözünü açtın ağzını
Dediğini kendin duydun mu hocam
Dehşetle dinledim bütün va’zını
Bu dediklerine uydun mu hocam?

Kürsüde oturdun, kasılıp durdun

Bir haber alırsın dünyan yıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır
Teselli bulmazsın canın sıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır

Deme halim bozuk, vardır beteri

Her güleni dost mu sandın
Şimdi gülme kursları var
İnanırsan bil ki yandın
İnsanların tersleri var

Denerler her türlü yolu

Hayatın kıskacı cana mengene
Çifte vatandaşım gene çingene
Biri bir söz demiş bana dün gene
Gönlüm pare pare gel de üzülme

Bana yokuş mu ne? gördüğüm her yer