Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir olalım, deme nerde?
Başlamalıyız bir yerde!
Telafisi yok ilerde
Elden fırsat geçer dostum

Çok acele hem de seri!

Yoluma dikilip, eğletme beni
Yorgunum, hastayım, geldim memur bey
Bir de sen takılıp, söyletme beni
Beş gündür yoldayım, öldüm memur bey

Bu vatan aşkıyla yollara düştüm

Dünya ya bir başka gözle baktırdın
Sen benim dünyamdan çıktıktan sonra
Bil ki ocağıma incir diktirdin
Mutlu yuvamızı yıktıktan sonra

Alt üst etti beni verdiğin zarar

Her hayale daldıkça, kendimden geçiyorum
Memleket diye diye, göz yaşlarım sel olur
Mekan, zaman yok olur ülkeme uçuyorum
Dünyanın diğer ucu bana kısa yol olur

Gezerim dolaşırım, uzanırım dağlara

Saatimiz sendin horoz
Ne de çoktu fendin horoz
Bilir misin kendin horoz
Ne çöplükler eştiğini

Yanık yanık öter idin

Kapattın gözünü açtın ağzını
Dediğini kendin duydun mu hocam
Dehşetle dinledim bütün va’zını
Bu dediklerine uydun mu hocam?

Kürsüde oturdun, kasılıp durdun

Bir haber alırsın dünyan yıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır
Teselli bulmazsın canın sıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır

Deme halim bozuk, vardır beteri

Her güleni dost mu sandın
Şimdi gülme kursları var
İnanırsan bil ki yandın
İnsanların tersleri var

Denerler her türlü yolu

Hayatın kıskacı cana mengene
Çifte vatandaşım gene çingene
Biri bir söz demiş bana dün gene
Gönlüm pare pare gel de üzülme

Bana yokuş mu ne? gördüğüm her yer

Hayatım son bulup öldüğüm zaman
Ağlama peşimden, gül canım oğlum
AH ÖLÜM kimseye vermiyor aman
İlahi kanundur bil canım oğlum

Her can, ölüm tadar herkes ölecek