Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir varmış bir yokmuş
İnsalık çokmuş
Saygı gövde idi
Sevgi de kök müş
O sevgi ağacı
Tavanı gökmüş

Üç arkadaş samimiydik üçümüz
Bir şehir bizlere, dardı dostlarım
Mahalleyi titretirdi gücümüz
Bizde birlik,vefa vardı dostlarım

Solcusu solcuydu, sağcısı sağcı

Bir Mahkumun ağlayışı!

Ne bayramı ne seyranı her şeyimden uzaktayım
Zehir zakkum yutmaktayım parmaklıklar arasında
Elim kolu bağlı artık kapandayım tuzaktayım
Cehennemi tatmaktayım parmaklıklar arasında

Bir olalım, deme nerde?
Başlamalıyız bir yerde!
Telafisi yok ilerde
Elden fırsat geçer dostum

Çok acele hem de seri!

Yoluma dikilip, eğletme beni
Yorgunum, hastayım, geldim memur bey
Bir de sen takılıp, söyletme beni
Beş gündür yoldayım, öldüm memur bey

Bu vatan aşkıyla yollara düştüm

Dünya ya bir başka gözle baktırdın
Sen benim dünyamdan çıktıktan sonra
Bil ki ocağıma incir diktirdin
Mutlu yuvamızı yıktıktan sonra

Alt üst etti beni verdiğin zarar

Nerden aklına koydun bırakıp da gitmeyi
Hayatımdan çıkmayı, kolay mı sanıyorsun
Boynu kükük bırakıp, beni mahzun etmeyi
Bırakıp da gitmeyi kolay mı sanıyorsun

Ne anılar yaşaddık, unutulur mu sence

Lehine aleyhine şivesi lehçesine
Düzü düzüne kadar, hecesi hecesine
Edebiyat dönüştü hayvanat bahçesine
Nerden nereye geldik! nereye gidiyoruz? ! ! ! ! !

Adına şiir diyor bir de yorum bekliyor

Yaşar gibi oldum eski günleri
Heyecan aynı da, ne gereği var?
Deşmeyelim yine nefret, kinleri
Boşuna uğraştır, ne gereği var?

Sağda da solda da fuzuli çaba

Rüyadır hayatın, gördüklerin de
Ölmeden rüyanı hayıra yorma
Gerçek malın yiyip, verdiklerinde
Vermişsen ne mutlu, yüzüne vurma

İhsan zor gelirse kötülük yapma