Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çok akıllı şeytandır vicdanı yoksa eğer
Aklına güvenerek ahkâm kesip sapıtır!
Kendinden başkasına vermez bir zerre değer!
Aklıyla övünerek ahkâm kesip sapıtır!

Gerçek bende sanıp da zıvanadan çıkarak

Her saniye aleyhte, lehe çevirmek gerek
Söyleyenler yanılmış, kırkı devirmek gerek
Vakit zayi etmeden, Hak yola girmek gerek
Ölüm şeksiz bir gerçek, batılda da Hakta da
Ummadığın bir anda, ölürsün ayakta da

Teslim olmak “demokratik açılım”
Yutturdular dil değişti arkadaş
Dersim’i ben biliyorum söylenmiş
Tutturdular İl değişti arkadaş

Yasak şeyin üzerini çizdirip

Hem suçlu hem güçlü, hem şikayetçi
Anlamadım nasıl pişkinliktir bu!
Hem yoldan o çıkmış, hem hidayetçi
Anlamadım nasıl pişkinliktir bu!

Ağzını açınca verip verişir

Nisanın birinde bazı gafiller!
Yalan konuşmayı serbest sanıyor
Taklitçi maymunlar berbat sefiller!
Konumundan daha dibe iniyor!

Mümine yasaktır her türlü yalan

Her hayale daldıkça, kendimden geçiyorum
Memleket diye diye, göz yaşlarım sel olur
Mekan, zaman yok olur ülkeme uçuyorum
Dünyanın diğer ucu bana kısa yol olur

Gezerim dolaşırım, uzanırım dağlara

Saatimiz sendin horoz
Ne de çoktu fendin horoz
Bilir misin kendin horoz
Ne çöplükler eştiğini

Yanık yanık öter idin

Kapattın gözünü açtın ağzını
Dediğini kendin duydun mu hocam
Dehşetle dinledim bütün va’zını
Bu dediklerine uydun mu hocam?

Kürsüde oturdun, kasılıp durdun

Bir haber alırsın dünyan yıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır
Teselli bulmazsın canın sıkılır
Her vaktin her anın şükre layıktır

Deme halim bozuk, vardır beteri

Her güleni dost mu sandın
Şimdi gülme kursları var
İnanırsan bil ki yandın
İnsanların tersleri var

Denerler her türlü yolu