Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her güleni dost mu sandın
Şimdi gülme kursları var
İnanırsan bil ki yandın
İnsanların tersleri var

Denerler her türlü yolu

Hayatın kıskacı cana mengene
Çifte vatandaşım gene çingene
Biri bir söz demiş bana dün gene
Gönlüm pare pare gel de üzülme

Bana yokuş mu ne? gördüğüm her yer

Hayatım son bulup öldüğüm zaman
Ağlama peşimden, gül canım oğlum
AH ÖLÜM kimseye vermiyor aman
İlahi kanundur bil canım oğlum

Her can, ölüm tadar herkes ölecek

Özlem tüter buram buram gözüme
Memlet aklıma geldiği zaman
Tarifsiz bir acı çöker özüme
Hasreti bağrımı deldiği zaman

Sancı dolu, acı dolu çağrılar

Bazısı değildir sandığın gibi
Dışı bir başkadır özü bir başka
Arkandan konuşur döndüğün gibi
Başı bir başkadır dizi bir başka

Hoşuna da gitmez merhaba demen

Başı dara düşmüş,kadın,kız, kızan
Yediden yetmişi, el aman diyor
Kurtuluş bir düşmüş, ne yazsın ozan
İnsaf be, insaf be, el iman diyor
Bunu müslümana,müslüman diyor

Gözlerimi yumuyorum
Ben baltamı gömüyorum
Affınızı umuyorum
Hoşça kalın can dostlarım

Yazdık çizdik dedik güldük

Biliyor ki şer ama
Ne bulursa yer ama
Müslümanım der ama
Üçü beşine uymaz

Kanılmasın işine

Ey kardeşim nedir senin israrın
Kader haktır nedir böyle inkârın
Şuursuzca inantına tekrarın
Zalim kader diye feryat edersin

Kaderin manası belki bilinmez

Niyetimde vardı temelli gelmek
Pirimler zam oldu, gelmek ne mümkün
Ülkemde yaşayıp, ülkemde ölmek
Kalın dendi bize ölmek ne mümkün

Yolumuz kesildi, gelmemiz zordur