Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sağlam, hasta, yatalak, fark etmez genç ihtiyar
Hayatın cilvesi bu, üzülür her bahtiyar
Ne kadar da sevilse, terk edilir bu diyar
Mutlaka öleceksin, yaşasan da bin sene

Ölümü herkes tadar, ölür can da insan da

Okuyan: Aslan Baykara

Kırk yamalı donla yırtık gömlekle
Gezdiğin günleri ne tez unuttun
Çorbanı içip de kırık çömlekle

Öfke her nerden çıkar
Önce orayı yıkar
Kalbi daraltıp sıkar
Öfke bir şaşkınlıktır

Akıl idrak kör olur

Dilin tatlı olsun

Dilin tatlı olsun, düşman dost olur
En katı yürekli bile, mest olur
İnsanın değeri, sözle test olur
Duyana hoş gelir, öze bakılmaz

Bir tanesin, birincisin
Bir annesin, bir incisin
Hepimizin sevincisin
Şükran = Teşekkürler sana
Hem ablasın, hem de ana

Yağıyor üstümüze belâ üstüne belâ
Bu nasıl bir gafletki uyanamadık halâ

Sabrın da hududu var sabır değil bu duruş
Buna azgınlık derler, bu ne miskin oturuş

Milletimin bir sesiyim
Bunlar benim sözüm değil!
Mazlumların kimsesiyim
Susturmanız çözüm değil

Dinlerseniz, duyarsanız

Yalancı dünyanın yalanlarına
Yalanları kata, kata yazdım ben
Ölenlere rahmet kalanlarına
Ağıt diye kıta, kıta yazdım ben

Bazen sert kayaya çarpıp tosladım

Allah’a yalvaralım!

Dertsiz iken dua et, dertliyken acınasın!
Az olsun da öz olsun, Allah’a yalvaralım!
Duada acele yok, bundan da kaçınasın
Geç olsun, ya tez olsun, Allah’a yalvaralım!

Ömür kervanında gurbete düştü
Mutluydu gelirken dağlardan aştı
Dönmeye mecal yok, şaşırdı şaştı

Üzgündür bezgindir, yanar gurbetçi
Hasretle yurdunu anar gurbetçi