Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasret dolu gönlüm özler sılayı
Civanmert insanlar var bizim elde
Özlerim dostları ana babayı
Bütün sevdiklerim, yâr bizim elde

Yazıyorum işte temennim böyle

Bu devleti yönetenler bilesin
Seni benden alanları affetti
Vatan için bayrak için ölesin!
Çıyanları yılanları affetti

Ah şehidim şimdi anan ağlar da

Düştük kendi derdimize hal bozuk
Deva var da balla karan bulunmaz
Dünya girdi virdimize yol bozuk
Rehber var da kafa yoran bulunmaz

Yılan değil, insanlıktır sürünen

Eli kalem tutan yazarsa eğer
Sözlerin hakkını versin de yazsın
Özgürlüğe şayet verirse değer
Çevreyi etrafı görsün de yazsın

Saygıyı işleyip sevgi saçarak

Gurbette Anadan Babadan Irak

Seyredip balkondan ufuğa bakıp
Bir başka âleme daldım ağladım
O âlemde biraz seyrana çıkıp
Yalnız olduğumu bildim ağladım

O kadar ahlaksız o kadar haşin
Utanmak bilmezler yüzleri meşin
Her şeyi alenen her şeyi peşin,
Satıyorlar reklam reklam üstüne

dadandılar halkın edep yerine

Hep kendimi kendimle, sürekli yarıştırdım
İstikbale hayaller kura, kura öğrendim!
Çok konular okudum, kitaplar karıştırdım
Bilmediğim çok şeyi, sora, sora öğrendim!

Bir şey bilmediğimi, okudukça öğrendim

Ne biter, ne tükenir, Bu dünyanın dertleri
Her taraf kalleş dolu, az bulunur mertleri
Dert üstüne dert çeker ülkemizin fertleri
Allah hesaba çeker, bir gün her birimizi,

Dünya döner, dönektir ona tapan inektir

Çocuklar ağlıyor aç sefil hasta
Alevler dünyayı sardı ne çare!
Analar ağlıyor matemde yasta
Feryatları arşa vardı ne çare!

Merhem sürmek varken müzmin yaraya

Oğlum
Uşağum
Canımın içi bir tanem

Ben seni ne büyük emeller ile
Besleyip büyüttüm biliyor musun?