Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karadeniz uşağı bakışları sert olur
Ama çok duyarlıdır, yüreğinde gul açar
Dostlarıına yumuşak düşmanına dert olur
Namusludur arlıdır, dostu kalır el kaçar

Lazoğlu derler ona, kanı asil Türk kanı

Bir güzele aşık edip
Beni derde saldın gönül
Kapısına eşik edip
Yerden yere çaldın gönül

Aşk nârında pişirerek

Yine bahar geldi sıladan uzak
Gönül bahçesinde yeşeremedim
Şu yaban elleri aşılmaz tuzak
Sılayı gönlümden düşüremedim

Vatanın kokusu esen yellerde

Yeni bir din çıktı, peygamberi yok
Kitabı, murşidi, bir rehberi yok
Saliki bunlardan hiç haberi yok
-Sözde Müslümandır Cuma’ya gider!
Anamız ağlıyor, peder derbeder!

İçinden ah çeke, çeke
Yalvar Allah’a, Allah’a
Gözyaşını döke, döke
Yalvar Allah diye, diye!

Benliğinden geçerekten

Yaylanın yollarına
Kavuşsam sularına
Kaç senedir hasretim
Yayla uykularına

Yaylanın havaları

Yanı başımızda, büyük dram var!
Bunu bilen var mı, duyan var mıdır?
Aklıselim, izan, ilim irfan var
İnsan haklarına uyan var mıdır?

Irak işgal oldu, seyirci kaldık

Yoruldu viran gönlüm, hissiyatım karışık
Hayat cenderesinde, daralıp bunalmışım.
Kendimle kavgalıyım, kaderimle barışık
Uzatmalara girdim altmıştan gün almışım
Yoruldu viran gönlüm, hissiyatım karışık
Vuslat Yakındır deyip, gönlüne yak bir ışık

embed src='http://www.antoloji.com/siir/media/62/www_antoloji_com_427462_995.WMA'

Gönlüm hasret narında küle dönmek üzere
Bana bir teselli ver sor beni ne olursun!
Tesellin geç kalmasın gelme sönmek üzere
Yanıyorum hasretten gör beni ne olursun!

Düşmanlar çok başlayalım nereden
Vuralım gel kimi nasıl vuralım?
Bir it vursan on it gelir geriden
Kıralım gel, kaç kelleyi kıralım?

.....Vur, kır, dağıt, geçti artık