Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Cennet nurun âlâ nur, dünya Mümine zindan
Bu gerçektir hilâf yok tevili bilinmiyor!
İdrakine erenler kurtulur su-i zandan
Çok konuşan oluyor sadede gelinmiyor

Hakkıyla bilinseydi cehennem’in şiddeti

Dermanım kalmadı duyanım da YOK
Fermanım kalmadı uyanım da YOK
Hayranım kalmadı sayanım da YOK
Dünya mı yoruldu ben mi yoruldum?

Halden memnun mu halk bilmedim gitti

Gülmez ciddiye alan dünya denen şakayı
Ekilecek tarladır ukba’ya bir araçtır
Yükü bağlamak gerek kaptırmadan yakayı
Zahmetsiz rahmet olmaz, rahmetsiz bir kıraçtır

Dinle vicdanını!

Dinle vicdanını uzağa gitme
Duymadan ellere yönelme hocam!
Kör olduğun halde rehberlik etme
Uymadan ellere yönelme hocam!

Delikanlım tuzağa düşersen yazık olur
Dünya kamuoyunu aleyhte kurmaktadır
Biliyorum bu günler yüreğin ezik olur
Kanın kaynıyor, kalbin nerdeyse durmaktadır

Haçlıdan müteşekkil bir ordu kurmak için

Bu hayat........azizdir.........olsun.............bir nefes
Azizdir...........yaşanır........ancak............bir heves
Olsun...........ancak...........dünya, bize.....bir kafes
Bir nefes.......bir heves......bir kafes.......olsun!

Kafire............cennettir......değil............bir kodes

Bekârlık sultanlıktır, hayır: öyle bir şey yok!
Ama şu bir gerçek ki: evliden daha bey yok.

Baharın mis kokusu türlü türlü çiçekler
Topraklar göke döndü yağmuru içecekler
Günler haftalar aylar gelip de geçecekler
Bitmez tükenmez bu aşk baharı yazı olmaz
Aşk ateşi kül eder fazlası azı olmaz

Baklayı Dilinin Altından Çıkartmak - Anadolu fıkrası çeviri

Vaktiyle Derviş Mehmet adında biri varmış.
Derviş gayet küfürbaz hemen sövüp sıvarmış

Sıradan gidiyordu herkes küfründen bıkmış

Ben ölürsem anarsınız
Gitti diye yanarsınız
Her şeyime konarsınız
Şimdi uzak duran dostlar

Gördüğünde gülmezlerdi