Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Volkan gibi ta derinden ses verdin
Ey vallah dost, sağol, var ol, çok yaşa
Dostlar için nice çiçekler derdin
Ey vallah dost, sağol, var ol, çok yaşa

Dost deyince akan dereler durur

İki dost yola çıkmış, güzel bir gün amaçlar
Azığı unutmuşlar, hem yorgun hem de açlar
Şu kuşlar, şu ağaçlar, şu vadiler yamaçlar
Seyrine doyum olmaz,doyursun da görelim
Hele bakın ne olmuş, esrarına erelim

Yarım kalan bütün işlerim için
Yansam da faydasız iş işten geçti
Kendimi harcadım düşlerim için
Sansam da faydasız iş işten geçti

Başkası hakkımı elimden almış

Kalemin uçu nokta, kıvranır yazı olur
Kalemşörün aleti, kemence sazı olur
Söz harflere dönüşür, yazarın ağzı olur
Kalem deyipte geçme, kılıcı sollamıştır
Nice kalem tutanı, zindana yollamıştır

Hapishane günleri, sabahı akşamı yok
Dört duvar, alt üst duvar, bacası yok damı yok
Dışarısı görünmez, penceresi camı yok
Bu yokların içinde, insan yok olur gider

Hapihaneye düşen,kesilmiştir cezası

Hayatı her nefes soluyorum ben
Ölüm dirim benim alışverişim
Anbean habersiz ölüyorum ben
Ansızın olacak kabre girişim

Tepemde dolaşır ulu bir melek

Kerbelanın yazıları
Şehit olmuş gazileri
Fatma ananın kuzuları
Hasan ile Hüseyindir

Hazreti Ali babaları

Bu güne dek aşkta eren olmadı
Aşkı muhabbete karar âşıklar
Sevda güllerini deren olmadı
Ezelden ebede arar âşıklar

Dilde gülü elde dikeni kaldı

Ben gönlünde yoksam eğer, arama
Bulamazsın semalarda değilim
Aradığın et kemikten yâr ama
Bulamazsın yıldızlarda değilim

Gönlüne sor sorma artık nerdeyim

Deli gönlüm ahu figan edersen
Pare pare edilirsin Ey gönül!
Deli dolu gözün yumuk gidersen
Ateşlere itilirsin Ey gönül!

Sevdim dedin sevildikçe nazlandın