Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Düşüne düşüne çıktım aklın dışına
Sonunda anladım, kafa yormam boşuna
Musıbet gelirse bir insanın başına
İkinci musıbet, kafa yormasındadır!

Sabırla sağ duyu eğer unutulursa

Aslı yok astarı yok sanalda olan aşkın
Platonik olunca dile düşer sonunda
Konuştuğu hep yalan hem şaşkındır hem taşkın
Elektrikler kesilir pile düşer sonunda…………Ozan Mikdati

Çaresiz kalır insan kalbi küt küt atarsa

Ne oldu be dostum ses yok seda yok
Hasta mısın yoksa kırgın mısın sen?
Kırgınlığın varsa bende hata yok
Yoksa bu günlerde durgun musun sen? ....M.Bal

Yağmurmu çürüttü dağda darını

Kesmez balta ile yola girince
kör kütüğü yaramadım bir türlü
Ellerime baktım mola verince
Çatlakları saramadım bir türlü

Boşa emek verdim boşa yoruldum

Dünya barut fıçısı sebebi de bizleriz
Uyuştuk hortlak olduk aval aval izleriz
Sabahı bekliyorken bir kurtuluş gözleriz

Maddeye esir olan kullar el aman diyor.........Ozan Mikdati

Seni benden başkası tanımıyor bilmiyor
Gönlümün sultanısın anarsam sonum olur!
Bu ne çekilmez bir dert, aşka düşen gülmüyor
Bu derdi çeke çeke yanarsam sonum olur!

Ödüm koptu kopacak, esrarıyla özümün

Sevdaya kapılan artık göremez
Aklı çıkıp gider deliye döner
Başka hiç bir şeye anlam veremez
Muhakeme biter ölüye döner

Düşünce felç olur kalmaz mantığı

Sorma bana bilet kaça
Gitmek kolay mı her maça?
Ya ofsayıt ya da taç’a
Düşüyorum ara sıra

Bazen olur parasızım

Sensiz geçmez anım gündüz gecede
Sana da bana da yazık oluyor
Her yerde sen varsın sözde hecede
Sana da bana da yazık oluyor

Ne oldu bize ki ağlar dururuz

Tahayyül eyledim ölüm anımı
Yakınlarım sarmıış dört bir yanımı
Azrail gelmişti verdim canımı
Tatmadan olmuyor, bilemezsin ki

Bir gürültü koptu büyük vayvela