Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir şey var hiç kimse, değil farkında
Yazılır, çizilir, tadan var mıdır?
Her kes bir şey yazar, sevgi hakkında
Kin ile nefreti, atan var mıdır?

Yazılır methiye, aşklar övgüler

Ecdadımız aşkın gözü kör demiş
Başka bir şeyi görmesi zor demiş
Kalbine, gönlüne ateş kor demiş
Kördür, zordur, kordur, aşkı yaşamak

Aklı çıkar çöller ona yol olur

Gafletten uyanın diyor yazarlar
Bizimkiler bunu ninni sanarlar
Çoktan şafak attı hala uyurlar
Artık uyanalım sabahtır, sabah! .

Ey Türk sende töre ananeler var

Bahardan umutsuz bitiyor kışım
Dönüşü olmayan yolun üstünde
Nerede yok oldu şu gençlik kuşum
Öte, öte bitmiş dalın üstünde

Felek bir insana atmasın kanca

Anlaşılmaz insanlar,

İnsanların işine aklım fikrim ermiyor
Okuduğum kitaplar bana bilgi vermiyor
Ya bilgiler eksiktir ya aklıma girmiyor
İnsanları anlamak, imkansızdır hem zordur

Afacanım, a be canım bir tanem
Gözlerine, sözlerine can kurban
Hayatımın son halkası, son dönem
Hızlarına, gazlarına can kurban

Zayi olan ömrün bedeli zarar
Ebedi pişmanlık telafi etmez
Durumu kurtarır ani bir karar
Can bedende iken, hilafi etmez
Ölmüşken bunların alâfi yetmez

Takım tutmak lafta olmaz
Çaykara da, Of ta olmaz
Civarda, etrafta olmaz
Gerçekleri görmeyince

Hedeflendi yüzbin üye

TEMEL DURSUN fıkra

Temel ile Dursun yola çıkmışlar
Hem çok Yoruldular hem acıkmışlar

İlerde açık bir fırın gördüler

Çok ses olan yerde sen sakin dolaş
Kenduni vakarli taşi uşağum
Hoşgörülü ol ki herkese ulaş
Budur sukünetin başi uşağum

Hem dostun lazımdur hem düşmanunda