Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Korkardım karanlıktan, küçüklüğümden beri
Canım çok sıkılırdı, hiç sevmezdim dar yeri.

Hele karanlıklardan, feryat eder kaçardım
Odamda sabaha dek, lampaları açardım.

Özlerim Gorgorası (köyümüzün eski adı)
Herşeyimdir orası
Yüreğimin yarası

Aklımı başımdan aldığın gibi
Kalbimi de çaldın seni vicdansız
Gönlüme ateşi saldığın gibi
Gittin, uzak kaldın seni vicdansız

Gel derim bir türlü buyurmuyorsun

Şahane bir dostum var dostlarına candır o
Emsali az bulunur güzel bir insandır o
Memleket sevdalısı,hem şeref hem şandır o
Sevdi mi kıyak sever, değerli bir şairdir

Şu sigara ne zalim
İnsanlığa mezalim
Artık kalmadı halim
Her yakışta ölürüm

Ne meşgale, ne merak

Sorma kardeş sorma, gurbeti bana
Yaşadım yıllarca, ben yana yana
Şu kadarı var ki, diyeyim sana
Bir hicran ki sorma, ağlatma beni

Burası garip yer, kokmuyor gülü

Afacanım, a be canım bir tanem
Gözlerine, sözlerine can kurban
Hayatımın son halkası, son dönem
Hızlarına, gazlarına can kurban

Zayi olan ömrün bedeli zarar
Ebedi pişmanlık telafi etmez
Durumu kurtarır ani bir karar
Can bedende iken, hilafi etmez
Ölmüşken bunların alâfi yetmez

Takım tutmak lafta olmaz
Çaykara da, Of ta olmaz
Civarda, etrafta olmaz
Gerçekleri görmeyince

Hedeflendi yüzbin üye

TEMEL DURSUN fıkra

Temel ile Dursun yola çıkmışlar
Hem çok Yoruldular hem acıkmışlar

İlerde açık bir fırın gördüler