Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Süzme baldır dudakların mehtabım
Gözlerine, sözlerine doyulmaz
Bir sitemdi sana dün kü hitabım
Hazlarına, nazlarına doyulmaz

Gönlümde yaşarken vakti kahharı

Çaresiz kaldığın anda
Çareyi kendinde ara
Senden başka bu cihanda
Dostun para, düşman para
Allah düşürmesin dara

Ne ters tavan oldu ne sandık çıktı
Bu odundan bir şey çıkmaz vadandaş!
Ne atan üzüldü, ne bulan yaktı
Bu bizim sobayı yakmaz, vadandaş!

O gelince başlamıştı imsakın

Ahu zar içinde geçen yıllarım
Gör başıma neler getirdi anam
Esti deli poyraz kırdı dallarım
Kır başıma neler getirdi anam

Eğilirim ama kırılmam derdim

Ah dünya!

Ah dünya insanları cazibenle kışkırttın
Bir adım önde gittin yaklaşanı püskürttün
Kah sallandın depreştin kah ateşler fışkırttın
Lavların küllü tozlu sön sönebildiğince

Akıl mı bıraktı bizde şu gurbet
Kafa ayrı, gövde ayrı kol ayrı
Muhtevası zehir dolu bu şerbet
Suyu ayrı, şeker ayrı, bal ayrı

Memlekette yeşil bahçeler, bağlar

Peşimden dolanıp hayaller kurma
Yolun açık olsun git güle güle
Gördüğün her düşü hayıra yorma
Yolun açık olsun git güle güle

Doydum yalanlara istemem artık

Yazarım hece hece
Her gun veya her gece
Ne sırdır ne bilmece
Yazdıklarım boş laftır

Ne şivem hoş ne dilim

Ey milletim vakit tamam, uyanmanın zamanı
Vatan için alkanlara boyanmanın zamanı
Birbirine destek olup dayanmanın zamanı
Birlik olsun dirlik olsun seferberlik kolaydır

Bir olmamız gür olmamız hür olmaya vesile

Eskiden yer yüzünde insanlar yaşıyormuş
Vicdan denen bir cevher gönülde taşıyormuş
Yüzleri pırıl pırıl gözleri ışıyormuş
Fosiller haricinde onlardan iz kalmadı

Öyle diyor kazılar kitapları da varmış