Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Vali olarak seçmiş, Mü’minlerin emiri
Humus’a tayin etti Said ibni Amiri

Uzun zaman geçmeden, Humustan heyet gelmiş
Hazreti Ömer bunu kendine fırsat bilmiş

Her solukta.her nefeste her anda
Her köşede, her kıyıda, her yanda
Aynı acı, her ismini duyanda
Hasretime hasret katarsın köyüm
Gönlümde, kalbimde yatarsın köyüm

Dünya yı sömürüp parçalayanlar
İnsan haklarının temsilcileri
Savaştan,terörden rant sağlayanlar
İnsan haklarının temsilcileri

Kurdukları fona yardım isterler

Hastaları hiç ziyaret etmiyor
Komşu ölür cenazeye gitmiyor
Borç istense mazereti bitmiyor
İnsan diye dolaşıyor etrafta
Namaz kılar bu müslüman ön safta

Paramparça ettin, kalbimi kırdın
kırarak yıkarak gönlüme girdin
Umarım mutlusun, murada erdin
Bu garip gönlümü ilaç mı sandın?

Sevda ateşini söndürmez ayran

......Okuyan YAŞAR GÜRLEK......
Yıllardır çektiğim hasret yanında
Elinden gelenler eziyor anam
Aklım allak bullak hayret anında
Halimi bilenler üzüyor anam

Şeytan iblis oldu, kibri yüzünden
Nâr’ım deyip gurur duydu özünden
Lanete uğradı tek bir sözünden
Büyüklük taslayan, sonu böyledir

Kibir taslayanlar boşa gerinir.

Dünyayı taradım dost bulamadım
Ne işe yaradım zevk alamadım
Gönlümde aradım ben olamadım
Kusur bende imiş, elde değilmiş
Dostluk gönüldeymiş dilde değilmiş

Doğru bildiğin yolu doğru bakıp gitmeli
Hemen yokuşa sarma düze de ihtiyaç var
Bazı şeyler değişmez bunu idrak etmeli
Kafayı boşa yorma yoza da ihtiyaç var

İbret almak erdemdir her başına gelenden

Gönlüm vatan hasretinden yaralı
Bu hasret yakıyor, yakıyor beni
Hasret mi sadece, dertler sıralı
Mahvedip yıkıyor yıkıyor beni

Gündüz hayalimde, gece düşümde