Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Deli gönlüm yeter artık sona erdir uykunu
Hüsran sende, zarar sende görmez misin soygunu
Bir gün gelir derler hadi oku kendi öykünü
.................O zaman halin ne olacak?
.....................Avukatın da olmayacaktır
.........................Hukmünü kendin vereceksin

Uyan gencim uyan etrafına bak
Yürü ne durursun koş delikanlım
Her yanın karanlık meşaleni yak
Yönünü görürsün coş delikanlım

Kanın deli dolu budur tek hatan

Hakkı bilmez, hak yiyor hak arıyor
Bu ne bicim hak aramak, murai!
Her tarafı karartıyor ak diyor
Bu ne biçim hak aramak, murai!

Sabahtan akşama okey peşinde

Hep seni okudum hep seni yazdım
Hala anlamadım seni İstanbul
Çağları dolaştım tarihi gezdim
Her zaman her çağda yeni İstanbul

Sevdik, seviyoruz şehirimizi

Bu hale geldik!

Yoğurdu üfledik, sütten yanarak
Azık diye, diye bu hale geldik!
Sapkının dediği söze kanarak
Nazik diye, diye bu hale geldik!

Bu meydan boş değildir, biz varız çiğnetmeyiz
Bir kaç tane kargaya hele hiç pes etmeyiz
Vakti geldiği zaman, olur olmaz ötmeyiz
Onların suratına tükürmek bir zahmettir
Hoşlarına da gider, onlar için rahmettir

Unuttun mu yoksa aramıyorsun
Sor artık, özletme bitsin bu hasret
Söz verdin sözünde duramıyorsun
Dur artık, özletme bitsin bu hasret

Seni sayıklayıp seni ünlerim

Ben bir zekat verdim bu gun ister alan almasın
Bin dir fakat, yardım mümkün dost der kalan kalmasın
Tendir sakat, derdim yekün, göster yalan olmasın
Açık olur yapılanlar, bu şov değil teşviktir

Verdim fakir aldı seçti güzelleri ayırdı

Şiir sözün özüdür
Kah neşe kah sızıdır
Hakikatın özüdür
Basiret derler ona

Meram için yazılır

Benden gayri halkı seyre dalmışım
Herkeste benden bir üstünlük gördüm
Mutlaka bir şeyde geri kalmışım
Gene de hayatı üç günlük gördüm

Aklımda kalanı dünle bu gündür