Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Selam sana Çaykaram,selam gurbet elinden
Şimdi hasretim sana,kaçtıydım evvelinden
Methini çok okudum aşikların dilinden
Ben sana doyamadım,sen beni doyurmadın
Mecburi göç eyledim sebebini sormadın
Korkarım benim için bir mezar ayırmadın.

Ne darıldım senden, ne de sen küstün
Dostuz şarılmışız, devam edecek
Eşit şart içinde, yok bizde üstün
Dostuz, sarılmışız, devam edecek

Kıvraktır elimiz, dilde kemik yok

Bu sevda yureğimi sardı sarmaşık gibi
Dağılmıyor efkarım işler karmaşık gibi
Yine de seveceğim, yine de seveceğim

Yüreğim bin pareymiş dert sandığım çareymiş
Sonunda anladım ki bu dert bana göreymiş

Gelemeyiz kesin dönüşle yurda
Çünkü burda çok kalmışız dostlarım
Çoluk çocuk hatta torunlar burda
Avrupaya kök salmışız dostalarım

Ya emekli ya iş görmez bir sakat

Birleşti yamyamlar bizi yemeye
Gerçek budur durum bundan ibaret
Bu sene insanlık düştü kümeye
Gerçek budur durum bundan ibaret

Tüm düşmanlar bizi bölmek istiyor

Komşuluklar eskidendi, eskidi
Eski dendi tüm değerler, es gitti
İlgisizlik kalanı da eskitti
Dünyayı dar etti böyle davranış

Herkes yoğun, herkes yorgun düşünce

Bitmiyor kederin, tükenmez gamın
Öldürecek misin, ey zalim gurbet?
Ufaktan ufaktan esiyor samın
Solduracak mısın ey zalim gurbet?

Taştı dereler taştı
Çaykara halkı şaştı
Su mecrasını aştı
Her yıl böyle oluyor

Yollar suya kavuşur

Bir olmak, gür olmak, hür olmak demek
Er olmak, yâr olmak, var olmak demek
Zor olmak, şer olmak, kör olmak demek
Zor olma, şer olma, var olursun sen
Herkese, sevimli yâr olursun sen

Küçük bir külübe dağın başında
Dumanı çıkıyor can var içinde
Huvel Bakiy yazar mezar taşında
Orda cansız yatan ten var içinde

Bir dikeni varmış şu çınarın da