Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dert saymakla bitmez başımdan aşmış
Yazdıklarım azdır, sormayın dostlar
Kaynayan şu gönlüm kabarıp taşmış
Kızdıklarım nazdır görmeyin dostlar

Hazanın estiği ömür çağında

Doksan dokuz kişiyi öldüren,
sonra yüze tamamlayanın tövbesi


Bir gün peygamberimiz ümmetine buyurdu
Tövbenin önemini ashabına duyurdu

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Sevgi nedir bilinseydi
Düşmanlıklar kalmaz idi
Bir araya gelinseydi
Ayrılıklar olmaz idi

Dert yığılıp gürlenmezdi

Bir mıh bir nal kurtarır, demiş atalarımız
Her şey için bir örnek vermiş atalarımız
Çok acı tecrübeyle, görmüş atalarımız
Neden dinlemiyoruz, nereye gidiyoruz!

Kendi elimiz ile, dünyayı yıkıyoruz

Ne kaldı satılmamış
Sıra yüreğe geldi
Yine de atılmamış
Sıra yüreğe geldi

Organlar parça parça

Bir dostum yaylayı mekan eyledi
Uzaktan seslenip gel dedi bana
Yolunu gözlerim buyur söyledi
Evim sana açık bil dedi bana

Bir cennet bahçesi güzel bir yerde

Sevgi, aşk, hürmet, saygı,

Ben benden çıkmışım ortada kaldım
Doğru yol var iken zig zag ederim
Kuru yaprak gibi fezaya daldım
Ölümü unutup cak cak ederim

Düştüğüm çamurdan nasıl çıkarım

Off Anam Off



Dağ başında buz kütlesi eriyor
Off anam off, göremedim bu sene