Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hakkını……….kimseye……….sakın ………yedirtme
Kimseye...……hakkında……...mazlum…….dedirtme
Sakın…………mazlum……olup, zulüm…...edirtme
Yedirtme……..dedirtme……..edirtme……..dostum

Bu ancak…….ilimle…………olur…………bilesin

Hayali sukut’a uğrattın beni
Döndüm gidiyorum gelmem bir daha
Lime lime edip doğrattın beni
Andım gidiyorum gelmem bir daha

Yalvardım yürekten ruhun duymadı

Bir gün dağın başında dolaşıp duruyordum
Keçileri kaybettim onları arıyordum
Bulmak umidi ile her yeri tarıyordum
Duman sardı sis çöktü gözlerim görmüyordu

Bir anda gök gürledi, ödüm koptu bayıldım

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Beslenen tüm emeller zihninlerde bir hayal
İstikbal öyle şey ki dimağın serabıdır
Bu kısacık ömürde değer mi bunca melal?
Bunlar insanoğluna tamahın çorabıdır

İyi okumak gerek hayatın tezlerini

Bazı yorumcular gaddar davranır
Gözleri kapalı yazar da geçer
Boşa çaba harçar, boşa kıvranır
Düzelteyim diye bozar da geçer

Kendi yazdıkları hürafe sözler

Aslını neslini inkar edenin
Ünlüsüne ünsüzüne yuh olsun
Fitneyi çıkarıp, çekip gidenin
Dinlisine dinsizine yuh olsun

Millete, devlete savaş açanlar

Uyandım ey gönül vücut yoruldu
Yeter sus, bıktırdın dinlemiyorum
Boş hayale daldın hasat görüldü
Göz yaşım döktürdün, inlemiyorum

Hayat baştan alıp sona getirdi

Bekledum bekledum haber gelmedi
Senun cevaplarun geçtur uşağum
Sen gideli beri baban gülmedi
Babayı ağlatmak suçtur uşağum