Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İstanbul'u dünü ile
Tarihte ki ünü ile
Kıyas ettim günü ile
Gördüm de inanamadım
Aradım da bulamadım
Saha vardı alan vardı

Allah anıldığı zaman eğer kalbin titriyorsa
Kuran okunduğu zaman sende iman artıyorsa
Sadece ve sadece kul Allaha güveniyorsa
Ağlaması böyle olur gerisi ağlamak değil

Bollukta da darlıkta da Allah için harcar isen

Diyar diyar gezdim, alemde seyran
Annemden sıcacık, yer bulamadım
Onu candan sevdim, babama hayran
Babamdan samimi, er bulamadım

Derdimin ortağı, ilacı anam

Hasret omuzlarımda, ezdikçe ezer beni
Ya bitsin, ya biteyim, tahammülüm kalmadı
Unutmak mümkün değil, ayrılık üzer beni
Ya yetsin, ya yeteyim, tahammülüm kalmadı

Dilimin uçundadır hep onu anıyorum

Mutlu bir günüm olmadı
Gurbete düştüm düşeli
Dünya hevesim kalmadı
Gurbete düştüm düşeli

Ağladım göz yaşı döktüm

Sevilen ve sayılan asırlık bir çınardı
Yüce Allah’a koştu Çaykara’mızın gülü
Çok şirin ve güleçti hep Allah’ı anardı
Hem sevimli, hem hoştu Çaykara’mızın gülü

Nashatleri boldu Allah için coşardı

Şu açan çiçeklerin kaçı meyve verecek
Kanma bahar nazına, sonra yanıp tütersin
Belkide bir kaç tane acı meyve verecek
Yanarsın için için, sonra sönüp gidersin

Hızlı koşmak güzel de varılacak yol uzak

Artık dolaşacak yerim kalmadı
Tek hedefim benim Çaykara olsun
Başka bir arzum yok derim kalmadı
Tek hedefim benim Çaykara olsun

Yıllardır özlemi yaktı sinemi

Apaçık kardeşiz yoktur şifremiz
Aynı yöne döner bizim ipremiz
Birdir kitabımız,birdir kıblemiz
Şucu bucu diye ayırmak nedir?

Yerleşik bu millet yedi bölgeye

Geçer günler ah ile
Kalkarım sabah ile
Köyümü vah vah ile
Gece gündüz özlerim

İlkbahar yaz güz ile