Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Devran döner bir gün başa geçersem
Kuş tüyünden yatak sererim size
Nasip olup sevdiğimi seçersem
Salıncakta bir ip gererim size

Suçunuzu yüzünüze vurmam ki

Kalmadı yakın uzak
Dünya sanal’a döndü
Her bir tuş ayrı tuzak
Her şey anal’a döndü

Çıktı çıplak bir süret

Hayatın her anında
Allah vardır yanında
Sen ömrünün sonunda
Yanına varacaksın

Günahkar isen eğer,

Açıldı gözüm gönlüm yeşerdi umutlarım
Uyanan bu gençliği, tebrik eder kutlarım
Dağılıp gitti diye boş imiş korktuklarım
Şahlanışa geçtiler yeniden bozkurtlarım

Çoğu bitti az kaldı, biraz daha dayanın

Vicdan insanoğlunun mümtaz özelliğidir
Ondan uzak kalanlar kalpleri katı olur
Aklın efkar deryası ruhun güzeliğidir
Onu döşte bulanlar Allah’a muti olur

Birey doğruyu bulur vicdanına sorarak

Yeşili çayırda maviyi gökte
Bir de gözlerinde, gördüm güzelim!
Kızılı şafakta, alı bayrakta
Bir de izlerinde, gördüm güzelim!

Beyaza bürünmüş dağların başı

Apaçık kardeşiz yoktur şifremiz
Aynı yöne döner bizim ipremiz
Birdir kitabımız,birdir kıblemiz
Şucu bucu diye ayırmak nedir?

Yerleşik bu millet yedi bölgeye

Artık dolaşacak yerim kalmadı
Tek hedefim benim Çaykara olsun
Başka bir arzum yok derim kalmadı
Tek hedefim benim Çaykara olsun

Yıllardır özlemi yaktı sinemi

Şu açan çiçeklerin kaçı meyve verecek
Kanma bahar nazına, sonra yanıp tütersin
Belkide bir kaç tane acı meyve verecek
Yanarsın için için, sonra sönüp gidersin

Hızlı koşmak güzel de varılacak yol uzak

Geçer günler ah ile
Kalkarım sabah ile
Köyümü vah vah ile
Gece gündüz özlerim

İlkbahar yaz güz ile