Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gözlerimi açtım, dünyada ışık
Gök kuşağı bütün, renkler karışık
Güzelleri gördüm, birine aşık
Oldum, ben ışıksız, olamazdım ki

Baktım sağım solum, ışıkla dolu

İstanbul'u dünü ile
Tarihte ki ünü ile
Kıyas ettim günü ile
Gördüm de inanamadım
Aradım da bulamadım
Saha vardı alan vardı

Allah anıldığı zaman eğer kalbin titriyorsa
Kuran okunduğu zaman sende iman artıyorsa
Sadece ve sadece kul Allaha güveniyorsa
Ağlaması böyle olur gerisi ağlamak değil

Bollukta da darlıkta da Allah için harcar isen

Diyar diyar gezdim, alemde seyran
Annemden sıcacık, yer bulamadım
Onu candan sevdim, babama hayran
Babamdan samimi, er bulamadım

Derdimin ortağı, ilacı anam

Hasret omuzlarımda, ezdikçe ezer beni
Ya bitsin, ya biteyim, tahammülüm kalmadı
Unutmak mümkün değil, ayrılık üzer beni
Ya yetsin, ya yeteyim, tahammülüm kalmadı

Dilimin uçundadır hep onu anıyorum

Mutlu bir günüm olmadı
Gurbete düştüm düşeli
Dünya hevesim kalmadı
Gurbete düştüm düşeli

Ağladım göz yaşı döktüm

Sevilen ve sayılan asırlık bir çınardı
Yüce Allah’a koştu Çaykara’mızın gülü
Çok şirin ve güleçti hep Allah’ı anardı
Hem sevimli, hem hoştu Çaykara’mızın gülü

Nashatleri boldu Allah için coşardı

Köylü Hasan bezmiş sesi çıkmıyor
Çalanlara gıpta eder ne dersin?
Hal çaresi var ya ona bakmıyor
Talanlara gıpta eder,ne dersin!

Ona ne dersen de, batsın huyun de

Elimde kalemim, gönlümde dünya
Yazsam neye yarar, ne yazarım ben
İlham çıkıp gider, yerleşir hülya
Sezsem neye yarar, ne sezerim ben

Oturmuştum hayal ettim bu Pazar

Harabeye dönmüş kalıntı gibi
Kültürü mahvedip yıktık ne yazık
Sanki her şey dıştan alıntı gibi
Kendi yolumuzdan çıktık ne yazık