Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Delile, belgeye, bilgeye rağmen
Kustuğunu dönüp yalar vicdansız
Prensibe, ilke’ye, ülkü’ye rağmen
Şerefe, namusa dalar vicdansız

Hakkını……….kimseye……….sakın ………yedirtme
Kimseye...……hakkında……...mazlum…….dedirtme
Sakın…………mazlum……olup, zulüm…...edirtme
Yedirtme……..dedirtme……..edirtme……..dostum

Bu ancak…….ilimle…………olur…………bilesin

Ey dostum beni dinle, oldun altmış yaşına
İstikbal mezardadır dünya işi boşuna
Sana bir öğüdüm var gitmezse de hoşuna
”Hayra vesile olan hayrı yapan gibidir”

Ne için toplanıyor kuruşumuz, sent’imiz

Ye afiyet olsun ama
Önce zammı alman gerek
Son verip kasavet gama
Saçlarını yolman gerek

Memur boynu kıldan ince

Hayali sukut’a uğrattın beni
Döndüm gidiyorum gelmem bir daha
Lime lime edip doğrattın beni
Andım gidiyorum gelmem bir daha

Yalvardım yürekten ruhun duymadı

Bir gün dağın başında dolaşıp duruyordum
Keçileri kaybettim onları arıyordum
Bulmak umidi ile her yeri tarıyordum
Duman sardı sis çöktü gözlerim görmüyordu

Bir anda gök gürledi, ödüm koptu bayıldım

-Hadi konuş sen miydin,? söyle Roma’yı yakan?
-Evet bendim savcı bey, kimdir davaya bakan?
-Bunun bedeli ağır! ya müebbet veya kan!
-Asın beni hakim bey Neron’un niyetine

Her ekşi salatanın bende mevcut sirkesi

Kalem kılıcı geçmiş
Sözün tercümanıdır
O kendine yol seçmiş
Özün tercümanıdır

Kimi nemruttan beter

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Sevgi nedir bilinseydi
Düşmanlıklar kalmaz idi
Bir araya gelinseydi
Ayrılıklar olmaz idi

Dert yığılıp gürlenmezdi