Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Abra ıslak, mizan bozuk, hal yaman
Oyan tuhaf, delen garip neylersin?
Sultan sağır, bağır, çağır el aman!
Duyan tuhaf, yalan garip neylersin

Caka satar ne yiğittir bu civan

Dolaşıp dostlarını tek tek davet eyledi
Sizi da düğunume bekleyurum söyledi

Ne zamandur dediler
Dedi ki pek yakında
Dediler peki kimdur?

Kaya gibi adam, masa başında
Gelene bakmaya tenezzül etmez
Asla halal bir şey olmaz aşında
Öyle bir lokmaya tenezzül etmez

Sende kimsin diye hakareti var

Bir mıh bir nal kurtarır, demiş atalarımız
Her şey için bir örnek vermiş atalarımız
Çok acı tecrübeyle, görmüş atalarımız
Neden dinlemiyoruz, nereye gidiyoruz!

Kendi elimiz ile, dünyayı yıkıyoruz

Sevgi nedir bilinseydi
Düşmanlıklar kalmaz idi
Bir araya gelinseydi
Ayrılıklar olmaz idi

Dert yığılıp gürlenmezdi

Hayal-i sukuda uğradım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa doğradım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Ne kaldı satılmamış
Sıra yüreğe geldi
Yine de atılmamış
Sıra yüreğe geldi

Organlar parça parça

Öyle miskin miskin gezip dolaşma
Çalışanı kimse yermez uşağum!
Sen sen ol da kimse ile dalaşma
İtler bile, sana ürmez uşağum!

Çevrem geniş diye kalkıp övünme

Anne olduğu için Anneler övülmüştür
Anneye asi olan cennetten kovulmuştur

Öf bile demek haram Delili Kur’anda var
Kur’an rehberimizdir Her mesele onda var

Beslenen tüm emeller zihninlerde bir hayal
İstikbal öyle şey ki dimağın serabıdır
Bu kısacık ömürde değer mi bunca melal?
Bunlar insanoğluna tamahın çorabıdır

İyi okumak gerek hayatın tezlerini