Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Beslenen tüm emeller zihninlerde bir hayal
İstikbal öyle şey ki dimağın serabıdır
Bu kısacık ömürde değer mi bunca melal?
Bunlar insanoğluna tamahın çorabıdır

İyi okumak gerek hayatın tezlerini

Bazı yorumcular gaddar davranır
Gözleri kapalı yazar da geçer
Boşa çaba harçar, boşa kıvranır
Düzelteyim diye bozar da geçer

Kendi yazdıkları hürafe sözler

Aldattı, kandırdı, plavra ile
Kandırılan kanmış hem bile bile
Peşinden gidenler, kazancı çile

Ak düşündük ak olmuştur saçımız
Uyanmazsak devam eder acımız

Allah’ı ana ana
Yürekten yana yana
Zemzemden kana kana

Vaktiyle bir beldede Mü’min bir zat yaşardı
Helalinden rızkının arkasından koşardı

Salih bir kimse idi kalbi Hak, Hak atardı
Sermayesi az idi iğne iplik satardı

Hayat biter ölüm çatar nefes biter nagehan
Sır burada gizlenmiştir işte budur imtihan
Bir saniye iltimas yok senin olsa bu cihan
Varılacak yer topraktır başka ne olabilir
Orada konfor yok ama gönderen bulabilir

Cümle alem uyurken, mehtabın eşliğinde
Görünmeden el ele verip de gezelim mi?
Sahiler ıssız şimdi, gecenin loşluğunda
Deniz dalgalı değil girip de yüzelim mi?

Yakamozlar ışıyıp, yıldız gibi parlarken

Yanan biziz Kerkük değil
Biz de az'ız, her Türk değil
Kardeş bura Nev York değil
Nasıl oldu, gavur burda!

Musul gitti, Kerkük gitti

Aslını neslini inkar edenin
Ünlüsüne ünsüzüne yuh olsun
Fitneyi çıkarıp, çekip gidenin
Dinlisine dinsizine yuh olsun

Millete, devlete savaş açanlar

Dolaşıp dostlarını tek tek davet eyledi
Sizi da düğunume bekleyurum söyledi

Ne zamandur dediler
Dedi ki pek yakında
Dediler peki kimdur?