Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir olmak, gür olmak, hür olmak demek
Er olmak, yâr olmak, var olmak demek
Zor olmak, şer olmak, kör olmak demek
Zor olma, şer olma, var olursun sen
Herkese, sevimli yâr olursun sen

Küçük bir külübe dağın başında
Dumanı çıkıyor can var içinde
Huvel Bakiy yazar mezar taşında
Orda cansız yatan ten var içinde

Bir dikeni varmış şu çınarın da

Dost bağını kurarak
Hal hatırı sorarak
Kucaklayıp sararak
Dostluk yapmak ne âlâ

Kalpler temiz olmalı

Yazdık nice şiirler, çoğu dünya hakkında
Eyvah ne diyeceğiz, öleceğiz yakında
Yaklaştık son durağa, kimse değil farkında
Hala boş konuşuruz, ömrümüz oldu heder

İnsanın bir aklı var, gece gündüz karışır

Kalemim sana gebe bir gün seni yazacak
Mürekkep damla damla sessizliği bozacak
Aleme haykırarak seni takdim ederek
Sevinecek tek benim, diğerleri kızacak

İslamın beş şartı var
Bunda eksi artı var
Herkesin bir virdi var
İslamın emri budur

Fakir, yok hac zekatı

İş bu, talih kuşu konmuş başına
Sultanını buldu sandı vatandaş
Umutlandı yine boşu boşuna
Yalan beyanlara kandı vatandaş

Adına kanmıştı olmadı yine

Ben şair değilim şartlar yazdırır
Yazılacak çizilecek kardeşim
İnsanı kederle hasret bezdirir
Gurbet elde gezilecek kardeşim

Bu dünyada hatıramız kalacak

Ayrılık dayanılmaz hasretten yanar sine
Yara kabuk bağlarken kaşırsan kanar yine
Hafıza kaybı olsa insan takılmaz düne
Günümüzü yaşardım yarınlar olmasaydı

Ömrümün baharında feryad edip ağladım

Ne kazandık!

Ne kazandık Avrupa’dan sorarsan
Hastalıktır, para değil mal değil
Neden böyle buna sebep ararsan
Tuttuğumuz yılan çıktı, dal değil!