Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Ne kadar değişti toplum düzeni
Arsızlar hırsızlar takdir görüyor.
Sarıp sarmalıyor basıp ezeni
Kendini sevene hasdir çalıyor.

Şaştım kaldım

Kanın boşalmasıdır
Gencecik insanların
Damarlarından

Bedenlerin yere yığılması
Vücutların ayrılmasıdır

BU. YARA TA KERBELA DAN KALMADIR

Tabip dur dokunma yaram elleme
Bu yara ta Kerbela dan kalmadır
Sen onu ey olur geçer belleme
Bu yara ta Kerbela dan kalmadır

ELLER ACIMASIZ

Gönül anlatsaydım yaptıklarını
Eller acımasız hemen vururlar
Eğer mahkemeye verirsem seni
İlk celsede işkenceden tutuklar

GÖTÜR ARTIK GÖNLÜMDEKİ ÖLÜNÜ

Kapandı gönlümün sana kapısı
Uğraşma güzelim giremen daha
Sana verdim senin idi tapusu
Yıktın temelini öremen daha

Kalbim küt küt atar kaynar hep kanım
Gül yüzlü sevdiğim seni görünce
Diz bağım çözülür titrer her yanım
Kara gözlerinin içi gülünce

İçimde bir his var olur muradım

GÖNÜL KALASI

Gönül ne tez bezdin yarin cevrinden
Böyle güzel kolay sevilir sanma
Çok aşık var ölen aşkın derdinden
Demirden leblebi yenilir sanma

GÖNÜL USLANDIRAN YAR OLMAYINCA

Yüce dağlar kışlığını kışlar mı
Engini yükseği kar olmayınca
Deli gönül deliliği boşlar mı
Gönül uslandıran yar olmayınca

GÖNLÜMÜ VERMİŞİM KAŞI BENLİYE

Gönlümü vermişim kaşı benliye
O günden beridir döndüm deliye
Sorması bir yana derdin ne diye
Göz göze gelince dudak büküyor

GİZLİDİR GİZLİ

Kimse bilmez garip düşmüş ataşe
Yanıp kavrulduğu gizlidir gizli
Açamaz derdini yana yoldaşa
Kime tutulduğu gizlidir gizli