Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

İnsan vardır
Toz gibidir

Rüzgarın önünde savrulur gider
Varlığı
Yokluğu

KADIN


Ana sensin
Yar sensin sevgili sensin
Kız kardeş kız evlat

KADİR MEVLAM SENDEN ARZUM DİLEĞİM


Kadir mevlam senden arzum dileyim
Benim vatanımda eli gezdirme
Ben köle doğmadım nasıl olayım

İSTEMEM -2

İnsanım diyorum yetmez mi sana
Irkımı dinimi sorma istemem
Bunlar lazım değil gerçek insana
Getirip sırtıma sarma istemem

YİNE KARŞIYIM

Her işin iftira her işin yalan
Bir yüzün akrep bir yüzün yılan
Seni şeytan görse kaçar be ulan
Ben şeytandan da şeytan cine karşıyım

KARA GÖZLÜM

Senin aşkın yüreğimde derinde
Ta küçükten koydum durur yerinde
Göremen sevdiğim başka birinde
Anla artık bunu bil kara gözlüm

Ben de can halkımı mutlu görmeden
Ölür isem kapanmasın gözlerim
İnsanı düzene varıp ermeden
Ölür isem kapanmasın gözlerim

İkilik ateşi sönüp soğmadan

İyi gidiyoruz iyi
ağustosta o sıcakta
dizilmişiz peşisıra
başlar kıçlar arasında
bir koyun sürüsü gibi

Kahroluyorum

Ruhum sıkılıyor ruhum
içimde yük bir sıkıntı var
hiç gitmiyor başımdaki ağrım
yüreğimdeki sızım

BİLEŞKE

Bir bahçe görmek istiyorum yurdumu
Türlü çiçeklerle süslenmiş
Lalesiyle leylağıyla gülle sümbüliyle
Aynı duygularla hislenmiş