Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

BENZİYOR

Hangi kızda vardır o al yanağın
Üstüne çiy düşmüş güle benziyor
Göllerde kuğuya benzer donağın
İpekten kesilmiş tüle benziyor

BİLİR

Herkes bilmez erenlerin yolunu
Bu yolda yolculuk eyleyen bilir
Zorla götürmezler tutup kolunu
Doğruyu eğriye yeğleyen bilir

BİLEŞKE

Bir bahçe görmek istiyorum yurdumu
Türlü çiçeklerle süslenmiş
Lalesiyle leylağıyla gülle sümbüliyle
Aynı duygularla hislenmiş

Sen kendine emek ver önce, kendini yetiştir.
Toplum bireyle ilişiktir; iyiye özenecektir.
Göreceksin zamanla çoğu seni geçecektir.
Bu senin topluma yaptığın en iyi hizmet, en iyi iyiliktir.

BİZ AYDINLARA

Aha kardeşim aha
Aha gülüm
Aha canım
Aha canını sevdiğim

BİZ DE

Ezelden beridir töre adettir
Hırsız olanları dışlarlar biz de
Amaç bu toplumu temizlemektir
Almazlar içine kışlarlar biz de

BÜLBÜLÜM

Gel hele bülbül gel hele
Ben yarime sen de güle
Göz yaşımız dönsün sele
Ağlayalım gel bülbülüm

BÜLBÜLÜN KAŞI ÇATILMIŞ

Dostun bahçesine vardım sabahtan
Gördüm ki bülbülün kaşı çatılmış
Nedenini öğrendim ki sonradan
O da benim sevdiğime aşıkmış

BU DÜNYANIN İNSANI OL

Ne ırk ayır ne din dinle
Bu dünyanın insanı ol
At üstünden hep silkele
Bu dünyanın insanı ol

Kavuşmadım diye yare
Gel başını eğme yere
Böyle derde var mı çare
Boş ver gönül boş ver gitsin

Soyu kurumaz güzelin