Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

GİZLİDİR GİZLİ

Kimse bilmez garip düşmüş ataşe
Yanıp kavrulduğu gizlidir gizli
Açamaz derdini yana yoldaşa
Kime tutulduğu gizlidir gizli

GOGÜL ALEMEDİK GÖZEL HEÇ BAGA

Gara gözlüm dine beni bah hele
Ele begzen gül begizlim heb ele
Geliyom gidiyom almıyon gale
Gogül alemedik gözel heç baga

GÖNÜL KALASI

Gönül ne tez bezdin yarin cevrinden
Böyle güzel kolay sevilir sanma
Çok aşık var ölen aşkın derdinden
Demirden leblebi yenilir sanma

GÖNLÜMÜ VERMİŞİM KAŞI BENLİYE

Gönlümü vermişim kaşı benliye
O günden beridir döndüm deliye
Sorması bir yana derdin ne diye
Göz göze gelince dudak büküyor

GÖNÜL-1

Gel gönlüm ömrünü eyleme heder
Bu güzelden vefa göremen gönül
Görünen köy rehber istemez derler
Bu güzelle sefa süremen gönül

GARİBİN KALESİ SURUYDU DEDEM

Horasan çıkardı böyle önderi
Mustafa Kemalle aynı cevheri
Bekliyoruz çıksın gelsin benzeri
Türkistan yurdunun piriydi dedem

Ayazma köyünü yaslar bürümüş
Dediler Genceli Hakka yürümüş
Ecelin gözleri ne de körümüş
Ölüm yakışmadı Genceli sana
Vakitsiz ölümler koyar insana

GELMEDİN-2

Ne yapayım daha söyle sevdiğim
Bu nasıl inattır öyle sevdiğim
Hem akşam hem sabah öğle sevdiğim
Diz çöküp boynumu büktüm gelmedin

Gel sen gönül kırma biçare gönlüm


Gel sen gönül kırma biçare gönlüm
Seni incitseler kırsalar bile
El dili tutulmaz ne çare gönlüm

BİLMEDİM

Onca yıllar geldi geçti aradan
Çok acılar çektim ama ölmedim
Seni bana niye yazmaz yaradan
Bilmedim sevdiğim inan bilmedim