Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

SENİN İLE BÖYLE MİYDİ KAVLİMİZ

Senin ile böyle miydi kavlimiz
Hani sözümüzden dönmeyecektik
Ateş gibi yanacaktı kalbimiz
Bir ömür boyunca sönmeyecektik

TELLİ TURNALAR

Gök yüzünde uçan telli turnalar
Bilmem kaç kış geçti bilmem kaç bahar
Sevdiğim etmeden bana intizar
Nazlı yare selam götürdünüz mü

TELLİ TURNAM

Havalandın telli turnam
Bizim ele varır mısın
Yarime göndersem selam
Götürüp de verir misin

TÜKMEN ELİ BEBELERİ

Bebeler hey bebeler
Türkmen eli bebeleri
Bebeler kundakta vurulur
bebeler

Bu gün oldu kul hakkını yemedim
Yemedim daha da yemeyeceğim
İnsanı yerdim ya kötü demedim
Demedim sonrada demeyeceğim

Bu toprakta sallanmışsa beşiği

İNSANIZ ÖZÜNDE

Zahit sen bizlere eyleme bühtan
Biz seni muhatap alan değiliz
Bir zerre çamurdan bulanmaz umman
Kinin deresinden dolan değiliz

İÇİNDE

Niye gönlüm efkarlandın
Hüzünlendin kahırlandın
Sorguladın yargıladın
İşte özüm hak içinde

Hoşuma gidiyor

Ben son sınıftaydım
sende lise ikide
hani o kırmızı elbisenin içine
birde siyah gömlek giyip de

HEP SONBAHAR KIŞTI GÖNLÜM

Hiç baharı olmadıki
Hep son bahar kıştı gönlüm
Kederlere doydu ama
Mutluluğa açtı gönlüm

Ansızın içime bir kuşku düşer
Korkarım ellere kanar mı diye
Gönül kuşa benzer tez konar göçer
Uçup başka dala konar mı diye

Çekemezler aramıza girerler