Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

Toprak mıknatısa benzer
Dünya manyetit alanı
Hergün azar azar çeker
Görmedim hiç kurtulanı

Sultanlık olsa kudretin

DERİN KUYU

Elimi attım döşüme
Yürek kuş gibi çırpınır
Her gün giriyor düşüme
Uykum bölünür kırpılır

Diyeceğim söz kalmadı
Alıştık hep pis işine
Utanacak yüz kalmadı
Suratın döndü meşine

İnsanları hep aldattın

DÜNYAYI SEVGİYLE KUŞAT MALIYIZ

Adımız insandır geldik dünyaya
İnananmalı herkes aynı davaya
Ne gerek var savaşlara kavgaya
Dostlukla elleri uzatmalıyız

ETME İTİRAZ

Gönlümün sultanı, bahçeye gelmiş
Bülbüller ötüyor,dinlesin diye
Ağaçlar dalları,üstüne eğmiş
Güneş gül yüzüne,değmesin diye

ELA GÖZLÜ NAZLI DİLBER...5..

Ela gözlü nazlı dilber
Güzelim diye övünme
İnce beli sıkmış kemer
Kim sararsa o öğünsün

GELMİYOR YOLA

Bir güzel sevmişim gözleri ela
Başıma oldu ya dostlarım bela
Ne yapsam ne etsem gelmiyor yola
Hiç birinde bulamadım faydayı

Ben bu dertten ölürisem
Seni bulur intizarım
Kağıt kalem bulurisem
Sebebim seni yazarım

Beni gel öldürme güzel

GAMLANMA EY GÖNÜL GAMLANMA YETER

Senin gibi gönül görmedim daha
Gamlanma ey gönül gamlanma yeter
Ömrümü zayettin ah ile vaha
Gamlanma ey gönül gamlanma yeter

GONCA GÜLÜM

Uzan yollar uzan yarime uzan
Aramıza girdi bir kara yılan
Bir orduda olsa üstüme gelen
Vermem gonca gülüm seni ellere