Metin Gürbüz Şiirleri - Şair Metin Gürbüz

UYKU BU KADAR TATLI MI

Devam et derin uykuna
Tekme ile uyanırsın
Çok yakında boğazına
Çökme ile uyanırsın

KANLI SİVAS

Sivas senin ne bitmeyen kinin var
Bunun için kanlı diye ünün var
Emevi kaynaklı bir de dinin var
İnsan olan insan yakar mı Sivas

YAYLAYA ÇIKMANIN ZAMANI GELDİ

Rüzgar esmiş kürtükleri kürümüş
Güneş vurmuş kalan karlar erimiş
Her tarafı çayır çimen bürümüş
Yaylaya çıkmanın zamanı geldi

İNSANIZ ÖZÜNDE

Zahit sen bizlere eyleme bühtan
Biz seni muhatap alan değiliz
Bir zerre çamurdan bulanmaz umman
Kinin deresinden dolan değiliz

Hoşuma gidiyor

Ben son sınıftaydım
sende lise ikide
hani o kırmızı elbisenin içine
birde siyah gömlek giyip de

İÇİNDE

Niye gönlüm efkarlandın
Hüzünlendin kahırlandın
Sorguladın yargıladın
İşte özüm hak içinde

HEP SONBAHAR KIŞTI GÖNLÜM

Hiç baharı olmadıki
Hep son bahar kıştı gönlüm
Kederlere doydu ama
Mutluluğa açtı gönlüm

Güzel Alan Sürer Zevki Sefayı


Karşı dağlar kara kara görünür
Zehmeri ayında kara bürünür
Yari güzel olan herdem öğünür

Güzel gönül gıdasıdır
Sevip sevip doyan var mı
Tüm dertlerin devasıdır
Bunda yanlış yalan var mı

Güzelin güzelse huyu

Kaç senedir peşi sıra yeldiğim
Bırakıp gitdi de unuttu sanma
Güzeller içinden seçip aldığım
Kendisini benden soğuttu sanma

Hayalin gitmiyor gözüm önünden