Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Yasemin çiçeği ellerin,
Alınyazım sen kokar.
Sevmenin en yücesi gözlerin.
Ellerim ellerinde bahar.
Mevsimler eksilsin gölgemizde.
İncinmesin tek bir günün.

Her çocuk bir bahar,her bahar bir umuttur.

Bu gece bir parça koptu içimden,
Gidişine bir sebep ben bulamadım.
Maziye dalarken yaşlı gözlerim,
Sevgilim ben seni unutamadım.

Özlemin birikmiş sığmaz içime,

Oysa ben saatlerin zamanı gösterdiğini sanırdım.
Seni tanıdığımdan beri seni gösterdiğini öğrettin bana...

Zamansızdı ayrılık.
Ne çabuk bitti yazık.
Seni öyle severken.
Reva mıydı yalnızlık.

Gözlerini ararım.

Gelen vurur giden vurur ömrüme.
Bahar dalı sürgün vermez gönlüme.
Aşk denilen çözülmeyen düğüme.
Yüreğimi bağlamışım yanarım.
Yardan ayrı zemheriymiş baharım.

Hiç uslu olmadı bu zihnim.
Her an yaramaz çocuklar gibi
Herşeyi kurcalıyor.

Ben hiç kötü sevmeyi bilmedim,
Sen de iyiydin ziyadesiyle...

Sen kanadı kırık ürkek kuş.
Uçmayı özler gibisin.
Kuş kafesinde yol gözler gibisin.
Susturulmuş dilin anlatmayı bekler gibisin.
Anlayan olur elbet senide.
Uzak değil belki yüreğinde.

Uyku, bilginin demlenme sürecidir.