ben öğretmenim
dağların zirvesinde yada
ufacık bir dere kenarında
anadolu yollarının tozunu
bir de tebeşir tozunu
Sevgilim!
bu gece bana ilişme
yalnızlığı seçmişim
üstelik kafam kıyak
dokunma bana canın yanacak
Esta sisli dağların eteklerinde yaşardı.
Dağların havasını içine çeker,
bedeni titrerdi.
Geceleri çakallar,kurtlar ulurdu dağlarda.
Esta ürperir,
gözünü açar bakardı
Kırmızı bir bisikletim ben.
Çocukları görünce
Sevinçten gülerim.
Ninelerin,dedelerin
Sevdiği kadar onları severim.
Çocuklar da çok sever beni,
Kırşehirin abdalı bıraktın bizi
ah yalan dünyada neyleriz sazı
tezeneler vurmaz ise tellere
nerden biliriz baharı yazı
Kırşehirin tozlu yollarında
Ne sen tek başına bir şiirsin
Ne de ben...
Yarım kalmış dizelerim,öksüz...
Hasretin yokluğun öbür adıdır.
Yarım kalmış bu dizeler
Sana olan aşkımın itirafıdır.
bir yandım pir yandım
her güzeli yar sandım
susuz kaldım çöllerde
leylaya hasret kaldım
aşkın gözü kör imiş.
Bir yıldız yere doğru kayarken
Son yolculuğuna.
Selam verdi birden bana.
Dile dedi benden ne dilersen,
Ben ölmeden.
Eğildim kulağına bir şey söyledim
Bazen acı vurur yüreğine,
Sisli bir perde sarar etrafı.
Haykırasın gelir dağlara,
Umutlarını bağladığın yollara.
Saçlarını fırtına gibi tarar ellerin.
Neden sustu birden gözlerin.
Seni unutmaz yüreğim.
Ruhumu sarar kadınsı şefkatin.
Aklımdan çıkmaz ılık nefesin.
Seni görünce tadarım aşkı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!