Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Kaç geceyi ağartıp,
Aydınlığa çıkardım ben.
Hani yalnızım desem,
Gece üzülecek...

Şarkılarda buluşur ellerimiz.
Rüyalarda kavuşur tenlerimiz.
Hayallere dalar gözlerimiz.
Biter mi söyle özlemimiz.
Geçer mi böyle/aşksız günlerimiz.

Gece Pinokyo gibiydi,
Sır örten burun uzunluğunda.
İpleri bizde olmayan,
Rüyaydı aslında.
Gece Pinokyo gibiydi.
Kuyruklu yıldıza takılan,

Daha yapacak çok işim yok benim.
Gelişigüzel yaşıyorum.

Biraz Nazım vardır içimde.
Benim bağırasım gelir;
Piraye! Piraye! Piraye! diye.
Biraz Ahmed Arif gibi,
Hasretinden prangalar eskittim.
Yusufçuk gibi,

Ahu gözlüm bakma öyle.
Derdin nedir bana söyle.
Kaşın keman,gözün sürme.
Pare pare gir gönlüme.

İllerde turna çoktur.

Suskunluğumda kaç desibel bağırıyor gözlerim.
Gitmeeeee...

Seni seviyorum! dedim.
Onu biliyorum başka bir söz söyle, dedi.
Seni çok seviyorum!dedim.
Çok sevildiğini hissetmiş olmalı ki,gitti.

Soğudu yüreğim.
Bütün şiirler göç etti güneye...

Rojem;
Bütün martılar gökyüzüne kanat çırpar.
Benim kalbim de senin gökyüzüne...