Ben hep yedi yaşındayım.
Umutlarımı bağlamışım umutlarına.
Yedi yaş kadar taze.
Gözlerimi bağlamışsın ellerinle,
Aşkın gözüme perde.
Yüreğimi tutsak etmişsin,
Halime yetmiş sekiz yaşındaydı,
Komşuyduk neneyle.
Evinin önüne çıkar otururdu.
Bazen susar,bazen ağlardı.
Belli ki yüreği kanardı.
Belki bir kır evine yerleşiriz.
Senli uyanır gün pencereme,
Senli batar penceremde.
Ellerin leylak kokar,
Saçların papatya oluverir.
Gözlerin bir yağmur damlası,
Başımı alıp gitmeliyim kendimden.
Ne dünyanın telaşı,
Ne de içimdeki savaşı umursamadan.
Geride hoş bir sada kalmalı.
Hayat denilen,
Bir görümlük perdeden.
Ben düştüm hayat!
Tutma elimi,
Bedenimi...
Savur içimdeki beni.
Alevden kalan küllerimi,
Engin denizlerin bekler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!