Mesut Çakırca Şiirleri - Şair Mesut Çakırca

sırtlanıyorum
çadırımı
matımı
müziğimi ve
kahve fincanımı
atıyorum kap kacağımı

tutanamıyordum
boş
bom boş
yirmi beş yıl nasıl geçecek derken
biraz ümit
biraz sabırla

kuşlar tünüyor
karavanımın sağındaki
armut ağacına
zaman zaman onlarcası
uçuşuyor pencereme
bir ekmek

amaç ne
neden geldim nereye gidiyorum
destek yardımcı
dinlerin öğretilerini de tanımıyorum
tanınmaz kıldım onları
suyun götürdüğü yere kadar

duvarlar yok artık etrafımda
dişimle tırnağımla kazıdım ben onları
yarım asırlık harcadığımın zamana
bu amaç
bu özgürlük için
hiç mi hiç acımamıştım

neler mi rafa kalktı dünden
hayallerimden
beklentilerimden
pek bir şey de yok aslında
vakit öldürmek için
öyle çok şey vardı ki

Dalgaların savurmuş haliyim
Öylesine yorgun
Öylesine bitkin
Kalemim ha düştü
Ha düşecekken parmaklarından
Kafamdan akıp giden mısralarıma

Dalgaların savurmuş haliyim
Öylesine yorgun
öylesine bitkin
Kalemim ha düştü
ha düşecek derken
parmaklarımdan

zaman akıp gidiyor
penceremden bakarken
bir taraf geçmişin yansıması
bir taraf belirsizliğin anlamsızlığı
ne dünde kaldım
ne de yarınlarda

Üç dört yıla uzanıyordu bütün o yaşananlar
O yaşanan güzellikler
Sevgiler, yansımalar
Yeniden doğum gibiydi
her başlangıçta yaşananlar heyacanın o ki en güzeli
en benzersizdi