Özgüven Şiiri - Mesut Çakırca

neler mi rafa kalktı dünden
hayallerimden
beklentilerimden
pek bir şey de yok aslında
vakit öldürmek için
öyle çok şey vardı ki
çoğukez bilinmezliğe yolculuklar
belki yazdığım şiirler
mırıldanmalar
okuduğum kitaplar
dinlediğim müzikler
kahve ve sigara ise
vakit öldürmek değil
o anları yaşamaktan geçiyordu
o anlar ki
sanki saniyeler
daha bir yavaş ilerliyordu
ağırlaşıp
nabzının seksenlerden
kırklara ve daha da aşağılara
inmesine vesile oluyordu
ve bir süreden sonra
zaman duruyor
zamanın
yıllarca senden çaldıklarını
intikam alırcasına
fazlasıyla geri kazandırıyordu
zamansız ve mekansızlıkta
zamanı böyle
mekanı ise
dört yıl bafa gölünde
göle sıfır
kimseleri görmeden konuşmadan
karavanımla yaşam
sonrasını da
balıkesir ivrindi taşdibinde
yakaladım
artık rahat rahat
gözlerimi dünyaya kapatmadan önce
son bir kez
aynadaki yansımama bakmalıyım
buruşmuş çökmüş olsun vücudum
tel tel dökülen
saçlarım sakalım olsun
sanki birer kar tanesi olsun
aynadaki o adama bakmalıyım
içindeki yansımaya bakmalıyım
dışım altmış olmuşken
içimdeki çocuğun yaşını
yarısında
otuzlarında yaşamalıyım
o zaman doğru bir şey yapmış
vaktimi hiç de boşa
harcamamış olurum belki
yarınlarıma daha da
bir öz güvenle bakmamla
rahatlık huzur ve keyfin
sunduğu
yaşamın tadına varabilirim