Dalgaların savurmuş haliyim
Öylesine yorgun
öylesine bitkin
Kalemim ha düştü
ha düşecek derken
parmaklarımdan
Kafamdan akıp giden
mısralarıma
Yetişebilecek miyim?
Bu sefer kendimi değil
Seni sayfalara dökmeliyim
Yalnızlığımı seçmişken
neden sanki bana
Kağıt üstünde bile olsa
Madem evlendik
Gel birlikte yaşayalım
birlikte olalım dedin
bir kaç ayda sırtını döneceğini
nerden
ama nerden bilecektim
benim gün ışığım olup
doğmuşken dünyama
ay ve yıldız ışıkları
sana yeter deyip
zifiri karanlık kuyuya
tekrar geri ittin
oysa tekrardan gülen gözlerinle
beni
kuyumdan çıkarıp
beni tekrar
hayata döndürebilirdin
ne değişti dünden
ne bekliyoruz gelecekten
neyse ki genede
huzur ve mutluluk
sarmalındayım
son bir durak kalmışken
günlerimden
ölümün kapısından
bir bakış atıp
son adımımı atarken
seni tatlı bir anı olarak
daima sevip özleyeceğim
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 16:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!