bir sokağa adım atıyorum
girişi olup
çıkışı olmayan
sağında solunda
boylu boyunca sıralanmış
kitapçılar pastaneler
acının gözyaşları bunlar
yalnızlığın yağmura kavuşması
başkaların mutluluğunu
acılarına sunulan
yaşanmamışlıkların
çaresizliğin gözyaşları
gecelerin adamıyım ben
geceleri
kuru gürültülerden uzak
sokak köpeklerinin
seslenişlerine
bir o kadar aşinayım ki
HAZİNE
Birbiri ardına sıralanmış kavak ağaçları
mevsimlerden sonbahar
yapraklar son vedalaşmalarını yapmakta
yolda irili ufaklı çakıl taşları
çocukluğumdan
çok az şey kaldı geride
gün yüzüne çıkmayacak
anınsanmayacak
ve ne acı ki
hatırlanmayacak
içimdeki insan
en fazla otuzların daysa
dış salım sanırım yüz yaşında
doğrulamıyorum kolay kolay
çömelsem nerdeyse
kalkamıyorum
bu gün benim doğum günüm
bu gün benim için önemli bir gün
aslında
bin dokuz yüz altmış yedi yılı
temmuz ayının altıncı günü
yazan böyle ne demeli
ben henüz daha küçük bir çocukken
sokuldum imtahana
altı yedi yaşlarımda kekeme oldum
hep alay konusu
küçümsemeler derken
yalnız
bir keresinde
hem sevidiğim
hem saydığım
can dostum ufuk hanım
reenkarnasyonuma bir bakış atmış
on yedinci yüzyılda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!