Gözyaşları Şiiri - Mesut Çakırca

acının gözyaşları bunlar
yalnızlığın yağmura kavuşması
başkaların mutluluğunu
acılarına sunulan
yaşanmamışlıkların
çaresizliğin gözyaşları
öylesine masum ki
silmek bile istemiyorum yanaklarımdan
rakının kederi
bluesun tınılarında haykıran
her nefeste
derin bir nefes çekmişken
sadece izmarit ıslanan
dudaklarımı öpen yok
koklayan yok ki acımı alan
en kötüsü yalnızlığımı
benden başka duyan yok
kimsin sen diye sorsalar
hiç kimse derdim
beni görmeyenlere
sesimi duymayanlara
eski bir gramafon tonunda
şömünede yanan odunlar
birbirleriyle yanıp tutuşma telaşında
sadıklık desen vardı bende
kıskançlık da nedir bilmiyorken
neden kaçmıştım insanlardan
şimdi biliyorum
acınası yaşamaktan kaçıştı bu
hayal kırıklıkları olmadan
çoğu platonik aşklar sancılar
gene elin kolum bağlı
kıvanışlar
yatağımda yatarken sarılacağım
bir vücut çok görüldü bana
dedim ya
başkalarının mutlulukları
ayrılıklarını yaşıyormuşcasına
acımın gözyaşlarıydı bunlar