karavanımla bafa gölünü
evim etmiştim
günü birlikçiler hariç
aslında yıllarca
tek yaşayan da bendim
göle bir kaç metre kala
sen yokken
bu karınca insanlara
kuru gürültülere
karnım tok artık benim
yada soğuk anlamsız bakışmalarına
bir tebessümü
Seni yazmak değildi niyetim
Zaman zaman aklıma girdiğin gibi
Şimdi ki gibi
Zaman zaman mısralarıma girdin
Koşuşturmaca içindeki
İş hayatımızda girdin hayatıma
çokça param olsaydı
kenarları kayalık
arkası orman
göl kenarı bir kaç dönüm
arsaya harcardım paramı
ormandan kaynak içme suyu
sana bir eser bırakmalıydım
gençliğimi umutlarla dolduran
sanki hep olacakmışsın gibi
kıyıda köşede bıraktığım
hatalarım ne kadar az olsada
tek ama en büyük pişmanlığımsın
bir ışık tutmak istemem
karanlığıma
benim için çok güzel
huzur keyif dolu
karanlığıma
sizler için can sıkıcı
sonlanıyor artık sözcükler
karmaşalar
çoktan bitmişken
belirsizlikler
geri sayımdayım sanki
ne bekliyor bizi
birliktelikler bana göre değil anladım
bir şey beklemeden
ne tepki verir diye düşünmeden
az iletişim
çok da kendi kendineyken
sadece gün içinde birkaç dakika
bir tuval
birkaç pastel boya
geçmişim manzaranın karşısına
yavaş yavaş içine dalıyorum
kalp atışım
eşlik ediyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!