bir tuval
birkaç pastel boya
geçmişim manzaranın karşısına
yavaş yavaş içine dalıyorum
kalp atışım
eşlik ediyor
hafif bir meltem rüzgarıyla
esen
yapraklarının hışıltısına
kulak veriyorum doğaya
insanların çıkardığı
kavga
gürültü
patırtıdan uzak
kaçıyorum aslında
elim gitmiyor tuvale
bir türlü
o güzellik karşısında
kala kalıyorum
duyumsadığım güzelliği
paylaşmak için
son bir hamle resme yöneliyor
ama aslında
şu an
gerçektende şu an
yaşamanın vermiş olduğu hazzı
tüm vücuduma ışık yaymışcasına
buluyorum kendimi
tuvalimin
köşesinde
kuytusunda
nihayet sonunda
yer buluyorum kendime
bu güzelliği
cennetimin bahçesi
kılıyorum aslında
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 18:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!