Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Sevdaydı rüzgar gibi, esmişti ruhumda püfür püfür.
Sarmaşık gibi sarmıştı bedenimi, zehir mi zehir.
Bazen mermi, bazen de hançer olup yaralamıştı yüreğimi,
Sevgiye hasret gönlüm, esirinmiydi sanki.
Vazgeç gönlüm, bu sevda sana göre değil,
Attığım her adımda, üzülmek çözüm değil.

Davullar vursun zurnalar coşsun.
Düğünümüz var bu gece dostlar,
Yaşadık sevgiyi yüreklerimizde,
Aşkla bağlandık birbirimize,
Vur davulcu her yer inlesin.
Bizde ki aşkı herkes dinlesin.

Arka sokaklardı ruhumu gizleyen
Hapishanenin demir parmaklarıydı
Kalbime hükmeden
Özgürlüğümdü sonsuzluğa kilitlenen
Seninle yüreğim, hep perişan neden

Hiçbirşey düşünmeden dolaşmalıyım.
Ağaçların altında anıları gömerek toprağa.
Herşeyi unutup, bir sünger çekmeliyim.
Tüm yaşanmış ve yaşanacaklara...

Herşeyden uzak, yalnızca zevk almalıyım.

Sızlayan kalbimin dermanı sen de.
Ağlayan bu gönlün sevdası ben de.
Yıldız gibi kaydın kal yüreğimde.
Gitme ne olursun yalnız benim ol.

Sözlerle kandırma yalancı olma.

yalnızlığı seviyorum galiba.
seni düşünmemi sağlıyor hayatta.
gözlerin, ellerin, sarılışın hep aklımda.
bitmeyen bir fırtına gibi,
dinmeyen bir yağmur sanki..
hiç durmadan yağan kar,

bir bakış bir gülüş,
seni hatırlatır bana.
ayrılığın acısı hep içimde,
bitmek bilmeyen kış ayında.
hertaraf bembeyaz,
lapa lapa kar yağıyor.

Gönlüm söz dinlemiyor takıldı sazın sesine,
Türküler ağlattı türküler güldürdü mevsimlerce,
Ne yazık ki baharın tadı, geçtiğimiz yazdı.
Yıllar üzdü yıllar güldürmedi bir türlü.
Acılar bitmedi acılarla yoğurulduk şimdi.

sonsuzluğu gelmeyen bir gece,
ve bitmek bilmeyen sensizlik..
ikisi de kara bulutlar gibi üzerimde.
düşüncelerimde yalnızlık, özlemle karışık yine.
bir şarap açtım kendime,
deliler gibi içeceğim bu gece.

Aşk sardı bedenimi,
Yakıyor yine deli gibi,
Bu kadar yakınken bana,
Seni yalnız seyretmek,
Öldürüyor beni sevgilim,
Yediğim her lokma,