Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Bir aşk hikayesiydi şiirime konu aldığım,
Oyuncular ise sen ve bendim sevdiğim,
Aşkla yanan bir kadın, umarsız bir aşık,
Deli eden tutkular ve kocaman bir sıfır.
Bu aşk sıfırdan başka not alamadı.
Hep yarım, hep ümitsizliğe yandı.

Seni hiç görmedim babamı ise hiç tanımadım anne.
Yetimhanede büyüdüm ben,
Anneler, babalar geliyordu beğendiği çocuğu alıp gidiyordu.
Benim hiç yuvam olmadı anne, baba diyeceğim kimsem olmadı.
Çirkinim herhalde ondan,
Kime benzedim ben anne, sana mı babama mı?

Çocuklarımızı canımız gibi itinayla büyütürüz. Geleceğini hazırlamak için yemez yediririz. Onların yüzünde ki bir gülücük için neler vermeyiz ki. Rabbimin yarattığı en sevimli varlıklar, canımızdan bir parça onlar. Eğitimleri bizler için çok önemlidir. Vatanımıza ve milletimize hayırlı bir evlat olması için uğraşır anne, baba olarak didiniriz.

Türkiyemiz de 2ooo yılından sonra yapılan göçler, gece konduların çoğalması ve ailelerin çok çocukla büyük şehirlere yerleşmesi, çocuklarımız için olumsuzluklar doğurmuştur. Büyük şehirler de geçim zorluğu, çocukların erken hayata atılmasına nedendir. Aileler ufak yaşta çocuklarını bir işe yerleştirip, çocukları eğitimden uzak tutmuştur. Çoğu çocuk para kazanmaya başladıktan sonra aile baskısından kendini sokaklara atmıştır.
Bir müddet sonra gruplar halinde yaşamaya, bir zaman sonra da madde bağımlısı haline gelmiştir.

Sokaklarda beş yüz binin üstünde sokak çocuğu olduğu tespit edilmiştir. Bazen görüyorum ana caddelerde ölüme meydan okurcasına arabaların camlarını silmek için yarıştalar. Bazen de trene bedava binebilmek için koşturup duruyorlar. Ya trenden sarkanlar, dışında gidenler gözlerimizin önünde bir felaketi simgeliyor. Geçenlerde trene yedi tane sokak çocuğu bindi. Yaşları 10-13 arasındaydı. İçlerinde bir de küçük, temiz yüzlü bir çocuk vardı. Yanına yaklaşıp ismini sordum. Çekinerek yüzüme baktı. Ahmet dedi. Peki kaç yaşındasın dediğimde ne yapacaksın diye bilmiş bilmiş cevap verdi. Sonra sekiz dedi. Annen baban yok mu çocuğum senin? Var tabi. Peki kaç kardeşsin altı dedi. Nereye gidiyorsun dediğimde abilerle bir çocuğu döveceğiz diye cevap verdi. Ben bunun yanlış olduğunu söylediğimde ise çocuğun kafasına öyle işlenmiş ki döveceğiz dedi. Sen ailenle mi kalıyorsun dediğimde. Yok abilerle kalıyorum dedi.

arkana bakmadan gittin
bıraktın beni.
oysa dudakların değmemişti
dudaklarıma..
sıcaklığını hissetmemiştim
tenim de.

hertaraf buz gibi,
lapa lapa kar yağıyor
dışarda.
ama kalbim,
okadar sıcak ki
bir yangın var içimde,

Yıllarca sevgiyi aradım dağlarda taşlarda.
Yeri geldi bir çiçekte buldum öpüp okşadım.
Bazen akan bir suya baktım saatlerce...
Hiç durmadan ağladım bir ömür gitti diye.

Fidanlar diktim sevgiyle büyüttüm onları.

Anılardı yaprak gibi sürüklenen,
Acılardı herzaman birbiri ardına gelen,
Ya yasaklar...hiç bitmeyen,
Yasaktı sevgin, hatta yasaktı yüzün,
Hep yasaklara sığındık seninle iki gözüm.

coşan nehirler gibi sevgin,
hep içimde.
akan şelaleler gibi gözyaşlarım
özleminle.
bir güvercin misali uçuyorum.
yüreğime sığmayan sevginle.

Sabahları öpücüğün ve şiirlerinle uyanmak ne güzeldi. Bazen uyanır uyanmaz şarkılar dilinde, güne neşeyle başlardın. Sende ki pozitifliğe aşıktım. Gün geçtikçe aşkım korkunç bir sevgiye dönüştü. Hep gözümün önünde olmanı, ben den başka kimseyi düşünmemeni istedim. Evet kıskançlıklarımla üzdüm seni biliyorum. Ama çok seviyordum. Sen canım, diğer yarımdın. Aşıktım sana aşık bebeğim. Bir kadın en çok neye dayanamaz.. İlgisizliğe. Dolu dolu verilen aşk, sana uğrar uğramaz kayboluyordu hep. Yine gözyaşlarımla bir kenarda şaşkın vaziyette kalıyordum ben. Oysa hayatımı sana adamıştım. Tek güzellik sendin yaşamımda. Her yer, her şey seninle güzeldi. Gözyaşlarım durmuyor artık. Geçen senelere dönmek için neler vermezdim. Aşkı yaşayıp yaşattığımız güzel günlere..
Yüreğimde ki aşkı öldürdün belki. Ama sana olan sevgim ölmeyecek hiçbir zaman. Ben seversem adam gibi severim. Sevgim için canımı koyarım ortaya. Hani anımsıyor musun adada oturmuştuk bir çay bahçesinde.. Öyle güzel bakıyordun ki aşkla. Gözlerine hayran olmuştum o an. Benim olacaktın inanıyordum buna. Ve aşkımız hiç bitmeyecekti.
Çünkü gelip geçen aşklara meydan okumuştu bizim aşkımız. Kadınındım, çiçeğindim senin. Nerde güzel sözlerin.. Maziye mi gömeceksin bu güzel sözleri.. Sensizliği ben seçmedim. Yalnızlığı ise hiç istemedim. Ama seninle hayatım yalnız ve sensizdi her zaman. Sensizliğe katlandım, yokluğun daha da zor olacak belki. Ama sular neleri alıp götürmüyor ki. İçimde ki yara da birgün kapanacak elbet.
Menekşe hassastır, dalından koparsa solar. Senin için solmayacağım. Beddua da etmeyeceğim. Çünkü sevdiğime hiçbir zaman beddua edemem. İlk aşkım ve ilk sevdiğimdin. Ömrümce aşktan korktum. Aşk acısından korktum. Belki bir gün bu sevgi de bitecek. Ama hiçbir zaman anılardan silinmeyecek.

Sen bir güldün kokladım çektim içime.

Karanlıktı geceler,
Ruhuma aksettirdiğin gibi,
Sevgi yoksunuydu yüreğin,
Hiç sevilmemiştin ki.
İstanbul`a saklanmıştın gizemdi aşkın,
Masmavi boğazın sularıydı saran,