Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Sevdaydı rüzgar gibi, esmişti ruhumda püfür püfür.
Sarmaşık gibi sarmıştı bedenimi, zehir mi zehir.
Bazen mermi, bazen de hançer olup yaralamıştı yüreğimi,
Sevgiye hasret gönlüm, esirinmiydi sanki.
Vazgeç gönlüm, bu sevda sana göre değil,
Attığım her adımda, üzülmek çözüm değil.

Davullar vursun zurnalar coşsun.
Düğünümüz var bu gece dostlar,
Yaşadık sevgiyi yüreklerimizde,
Aşkla bağlandık birbirimize,
Vur davulcu her yer inlesin.
Bizde ki aşkı herkes dinlesin.

Bitmek tükenmeyen bir oyunun içindeyim,
Duvarlar üstüme geliyor boğuluyorum sanki,
Kaçmak istiyorum düşüncelerden uzaklaşmak,
Hayat esir almış beni, biryere bırakmıyor ki.

Soluduğum nefesi, ben bile duyamıyorum,

herşeyden vazgeçerim
ama senden asla.
içimi dolduran sevgin,
huzur veren bakışınla,
hep benimlesin olmadığında.
gözündeki bir damla yaş için,

İnsanlarda bir vurdumduymazlık var. Zamanın değiştiği kesin ama örf ve adetlerimize herzaman sahip çıkıyor muyuz acaba? Türkiye Cumhuriyetinde müslüman bir toplum olarak yaşayan bizlerin, unutamayacağı tek şey sevgi ve saygı olmalı. Gördüğüm kadarıyla bu değerler de yitirilmek üzere. Bir Türk vatandaşı olarak da bu beni inanılmaz derecede üzüyor.

Taşıtlarda gözlemlediğim olaylardan biri de gençlerimizin duyarsızlığıyla ilgili. Yaşlılar, hamileler ve çocuklu kişilere yer verilmiyor. Uyuyor pozisyondalar herzaman. Birkere uyardım bir genci..
--Çocuğum sen gençsin. Bak yaşlı bey ayakta zor duruyor yerini versene. Bana ne dedi biliyor musunuz?
--Ben de yorgunum ayakta gidemem.
Ne diyeyim sana dedim içimden. Büyüklere saygı herzaman çocuklukta, anne ve babanın verdiği terbiyeyle başlar. Alamamışsın çocuğum, alamamışsın birşey işte. Belki ailen de senin gibi. Derler ya '' üzüm üzüme baka baka kararır ''

aşk yaşanır mı ölümüne,
boşluklar dolar mı sevgisiz.
kayboluşlar biter mi..
hapsolduysam bu aşka,
bedenimde ki ruhtan
daha özelse sevgim,

sana olan sevgimi, bir çuvala koysam..
ya yırtılır ya da fazlası uçar gider.
peki gözyaşlarım,
nehirleri taşırır okyanuslara karışır.
aşk girdabı çekiyor beni içine,
kalbimi ikiye bölen, sensizliği yaşatan aşk..

Ah hüzün yine mi döndün geldin bana,
Bütün kapılar kapalıydı oysa,
Yüreğimden çıkarmıştım seni,
Bula bula beni mi buldun sonunda.
Yapraklar daha dallarında
Düşmediler yere,

Öyle bir baktın ki doğdun gönlüme,
Ateşleri bıraktın yaralı yüreğime,
Hayat acımasız bir de sen ne diye,
Çıktın karşıma kaçamadım bile bile.

Yaprak oldu yüreğim sen ise rüzgarım,

teselliye muhtaç gönlüm seni aramakta.
bu yalnızlık yetmedi mi artık canına.
hep ahlarla mı geçmeli bu hayat.
söylesene sevdiğim,
yalnızlığı ben mi seçtim.
her akşam ister bu gönül seni.