Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

kapana sıkışmış gibi,
hissediyorum kendimi.
yanan çemberin ortasında,
bir yere kımıldamak zor.
ateşler üzerime sıçrıyor.
yanacağım nerdeyse.

İnsanlarda bir vurdumduymazlık var. Zamanın değiştiği kesin ama örf ve adetlerimize herzaman sahip çıkıyor muyuz acaba? Türkiye Cumhuriyetinde müslüman bir toplum olarak yaşayan bizlerin, unutamayacağı tek şey sevgi ve saygı olmalı. Gördüğüm kadarıyla bu değerler de yitirilmek üzere. Bir Türk vatandaşı olarak da bu beni inanılmaz derecede üzüyor.

Taşıtlarda gözlemlediğim olaylardan biri de gençlerimizin duyarsızlığıyla ilgili. Yaşlılar, hamileler ve çocuklu kişilere yer verilmiyor. Uyuyor pozisyondalar herzaman. Birkere uyardım bir genci..
--Çocuğum sen gençsin. Bak yaşlı bey ayakta zor duruyor yerini versene. Bana ne dedi biliyor musunuz?
--Ben de yorgunum ayakta gidemem.
Ne diyeyim sana dedim içimden. Büyüklere saygı herzaman çocuklukta, anne ve babanın verdiği terbiyeyle başlar. Alamamışsın çocuğum, alamamışsın birşey işte. Belki ailen de senin gibi. Derler ya '' üzüm üzüme baka baka kararır ''

bir güneş doğdu dağların arkasında.
yaktı.. eritti beni sıcaklığıyla.
birden içim ısındı sen geldin aklıma.
sana olan tutkularımla yandım bir anda.
ruhum da bir anafor dolaşıyor
öyle etkiliyor ki beni.

Bir sevgiydi içimde,
Yavaş yavaş büyüyen,
Ateş olup yakan, eriten,
Aslında kaybolmuştum şiirlerde,
Her okuduğumda başka bir tattı
Benim için dizelerde,

sana olan sevgimi, bir çuvala koysam..
ya yırtılır ya da fazlası uçar gider.
peki gözyaşlarım,
nehirleri taşırır okyanuslara karışır.
aşk girdabı çekiyor beni içine,
kalbimi ikiye bölen, sensizliği yaşatan aşk..

bir gemi güvertesiydi
bizi karşılaştıran..
yeşil gözlerin,
ruhumun derinliğinde..
bense umursamaz.
senin içinde dalgalar,

bir bulsam yakacağım aşk ateşiyle,
bir görsem dinecek özlemlerim seninle.
göçmen kuşlar gibi gittin uzaklara,
uçup gelsene artık yanıma.
bu yürek yalnız seninle var.
sen yoksan yaşamak neye yarar.

yağmur gözlüm yine mi başladın
ağlamaya.
içinde ki yangın söner mi hiç
akan pınarla.
hasret öyle oymuş ki yüreğini,
bu nasıl aşksa

Gök kubbe delinmişti sanki,
Acıları da birlikte sürüklüyordu yağmur,
Ömrümün son durağıydı seninle olmak,
Seni yaşamak, ıslanmak yine ıslanmak.

Bitmişti yıllarca çekilenler birlikteliğimizde,

Bir sessizlik hâkim, hertarafta.
Kuşlar ötmüyor çiçekler hasta.
Gözlerim kalıyordu hep yaşla.
Başım hiç hoş değil bu aşkla.

Baktım bülbül ağlıyor dalında.