Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Hiçbir kente ait değildir hiçbir acı
Her şehirde ayrı kanasan da
Kendi yarandır senin
Hatırladıkça daha da sancıyan.
Hiçbir şehir merhem olmaz hiçbir yaraya
Oluk oluk kanamakta senindir

Zaman dediğimiz zembereği kırılmış eski bir duvar saati
Şimdi nerelere saklar takvimler yarım kalan gülüşlerimizi
Haylaz çocuklarının ellerinde kırılan tarih
Bütün sürgün çehrelere bırakmıştır kırılganlığını
Yani saatler asla dönmeyecektir tersine
Ve olmuş olan hiçbir şey çevrilmeyecektir geriye artık

Zamandır dediler
Her şeyin ilacı olan
Zamandır kabuk bağlatan yaraları
Hafifleten sol kolun ağrısını

Zaman geçer giden gemiler döner limana

Yağmuru sahiplenme
Yalnız sen değilsin altında ıslanan
Yalnız sen değilsin ürperen rüzgarlarda
Sadece senin içine düşmedi o kor alev

Senin için yazılmadı hiçbir şiir

Tenime bıçak gibi işliyor gözyaşların
Her tanesinde eski bir şarkı ölüyor içimde
Kağıtsız ve kalemsiz kalmış
Şair çaresizliğinde geçiyor gün
Ve ben susturamıyorum artık başkaldıran geceyi.

Kırılganlığımın kaydını düşüyor
Şimdi bütün kalemler
Kandan mürekkepleriyle.
Morarmış gözlerimin çukuruna
Binlerce Akdeniz sığdırdım
Bir martının parıldayan gözlerinden gördüm

Susmak
Daha da susmak
Her gün biraz daha fazla susmak,
Ezilmek
Daha da ezilmek
Her gün biraz daha fazla ezilmek,

Al beni
Sahip çık sahipsizliğime,
Hak ol gel
Haram edilmiş günlerime,
Sev beni hiç sevilmediğim kadar
Ve hatırla en çok unutulduğum anda...

.......Suskunluğumun çığlık çığlığa haykırdığı bir bahar gecesiydi başkaldırdığımda duygularımın yağmalanmasına. Nehirler aktı yüreğimin dik yamaçlarından sayfaların düzlüğüne. Gecelerce hiç durmadı mürekkepten yağmurlarım. Sel oldu, tufan oldu, alıp sürükledi o güne dek içime attığım her ne varsa...

.......Sen kağıtta ustalığım
.......Dilimde en büyük acemiliğimdin benim
.......Seninle öğrendim ben deniz olmayı,
.......Güneşin yedi rengi karışınca gövdeme, yağmur olmayı öğrendim. İlk damlam saçlarına düştü, buğulandı çocuk gözlerin ikinci damlamda.

I.
Bir türkü yankılanıyor avludan
İşitiyor musun
Yükseliyor hızla göğe
Çarpıp kuşların kanadına
Düşüyor sokaklarına şehrin