Sevgimi sevgisizlikle çarptım
Koskoca bir sonsuzluk oldu yalnızlığım
Biz hep başkalarının yerine de sevdik
Bu sevgisizlikten kırılan dünyada
Onun içindi
Sen ki insansın
Yaratılmanın en uç noktası
En muhteşem
Ve en korkunç yanısın
Sen ki insansın
Yurdum benim;
Gülümseyişimin ortasındaki gözyaşım
Uğruna çiçeklerini döktüğün yazın umrunda olmasa da
Güzel şey yine de
Tek başına bahar olmaya çalışmak…
Elleri, yüzü kir pas içinde
Ama yüreği beyaza bulanmış bir adam
Sevgisini kuşanıp
Dünyanın en güzel dizeleriyle dayanırsa kapına
Gülümsemeni eksik etme gözlerinden.
Gitme dediğin herkes
Ardına bile bakmadan gitmişse senden...
En çok sevdiklerinse
Yaranda en çok gezinenler
Bir hüzün kuşu tutsak edilmişse göğüs kafesinde
Yasak bir gül büyüttüm avuçlarımda
Rengi kan kırmızısı
Yalnız beni kanatır dikeni
Senin için
Kendim için
Halkım için yasak bir gül büyüttüm
Ne zaman parçalanıp ufalansa kalbim
Yüzüne tükürmek geliyor içimden
Tüm insanların
Silmek geliyor içimden tüm sevdiklerimin
Adreslerini,
-
Saliha Çiftçi
Tüm YorumlarBu harika şiirleri yazdıran güzel ve cesur yüreğinize selam olsun, sevgili Melih.
Şiirlerinizle tanışmama vesile olan sevgili Eylem Barış ve Cansın Ünver'e teşekkürü bir borç bilirim.
Sevgilerimle