Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

ANLADIK

İçimizdeki çocuğun masal saatiydi aşk
Dinlerken tatlı bir rüyaya daldık.
Karabasan vurdu düşlerimizi.
Öpünce, kurbağanın prens,

ANLADIM Kİ

Anladım ki,
Aşk hiç de,
Akıl işi değilmiş be sevdiğim
Öyle olsa,

ANLARSIN


İnsanın mutsuzluktan nasıl boğulduğunu
Sevgisiz ve ilgisiz kaldığında anlarsın
Yüreğinin sevmekten niye yorulduğunu

ANLARSIN

Aşkla geçen günlerin kadrini kıymetini
Kaybedince hüzünle dolduğunda anlarsın
Uykuların terk edip gidince gözlerini
Bir gül gibi sararıp solduğunda anlarsın

Her resim,
Kendi hikayesini anlatır.
Ama,
O resim,
Mustafa Kemal Paşa'ysa,
Yoktan var edilmiş bir ülkeyi,

Sevgi nedir dedi çocuk
Gülümseyen annesine
Öpüp pembe yanağından
Şöyle yanıtladı anne;

Seni memeden kesince

ANSIZIN

Seni tanıdığım o günden beri
Dağlar yüreğimi hasretin sızın
Bilemedim hayal misin gerçek mi
Bir yok olur bir çıkarsın ansızın.

AŞIK DEDİĞİN



Atınca aşk okunu on ikiden vuracak
Bakınca gözlerine aşkı sende bulacak

Aklım firarda iken,
Yüreğime dadanmış
Şu kısacık ömrümde,
Yaşadığım talanmış.
Gerçek sanıp sarıldım.
Kuyruklu bir yalanmış..

AŞK BULAŞTI

Hangi rüzgardı bilmem
Seni bana getiren
Aşka yemin etmişken
Çaldın kapımı birden .